Çok kadınla evlenmeye müsade edilmiş, fakat fiilen pek uygulanamayacak tarzda düzenlenmiştir. (Nisa 4 /3) Batı'nın bu konudaki burun kıvırması tam anlamıyla ikiyüzlülüktür.
Mesela soralım: Batıda tek bir kadınla yetinen erkek sayısının oranı nedir? Peki, bir erkeğe bir metresten çocuk sahibi olmasına ve hemen ardından da hiçbir cezalandırma korkusu olmaksızın onu terk etmesine izin vermek, erkeğe (bilhassa da karısının ihtiyaçlarını karşılamak gibi) katı ve ciddi sorumluluklar isteyen bir evliliği şart koşmaktan daha ikiyüzlü ve üstelik de daha âhlaksız bir tutum değil midir?