"Korku her zaman iyi bir akıl hocası değildir." Belkide kitapta en çok etkilendiğim cümlelerden birisi de buydu. Korkularımız bizi tetiklediği şeyler her zaman iyi sonuçlanması da bazen onların ardından gitmeye devam ederiz. Bu kitapta da bu çok iyi işlenmişti. Kötülükle savasan yüzlerce insanı korkunun sunduğu baskıyla bir arada tutmaya çalışmak hemde kendileri bile korkarken. Açıkçası kitabın ilk başlarda çok iyi gittiğini söyleyebilirim ama orta kısımlarda kitabın bölüm uzunluğu kitabı bırakma isteği veriyordu. Anlatım dili ne kadar sade olsa da konuyu dağıtarak anlatmak bence okuru bir süre sonra sıkıcı bir kitabı bitirmeye çalışma duygusuna itiyor. Kitabın 2. si "Görmek" tende sonunun anlaşılıyor ve biliniyor olması bana göre kitabın etkisini azda olsa azalttı. Son 100 sayfa kadarında ilerlemek o kadar güçtü ki insanın sonunu okuyayım bırakayım diyesi geliyordu. Bence kitapta bu kadar uzatmalar oynanmasaydı içeriğiyle ve okura sunduğu farklı bakış açılarıyla daha güzel bir kitap olabilirdi.