Çalıkuşu, İpekböceği, GülbeşekerEdebiyat & Roman
Feride, içinde tüm insanlığı kucaklayacak kadar sevgi olan minik kız çocuğu
Bu incelemeyi sana yazılmış bir mektup say. Sevdiğin tüm insanların ölümünü görmen kaderin sana bir oyunu olsa gerek. Öksüzlüğün ve yetimliğinin acısını şen kahkalarında görmek beni derinden üzdü. Tutunacak bir dal aramandadır belki de ağaç tepelerinde gezmene sebep olan şey. Öksüzlük ne büyük bir kelime!. Kalbinin derininde bu hissi yaşaman ne üzücü. Belki de sevilmeyi en çok sen hakettin. Büyüdün genç kız oldun. Sevgiyi Kamrân da aradın. Ondan kaçışın aslında ona koşuşundu. Ama Kâmran bunu geç anladı. Tam mutluluğu yakaladım dedin ve elinden uçup gitti. Bu hayal kırıklığını valizine koyup Anadolu vilayetlerinde beş parasız çocuklara umut olmak için yola çıktın. Gittiğin ilk belde de bir çocuğa ışık oldun. Senin deyiminle ömründe ilk defa anneliği yaşadın. Öyle güzel anne oldun ki…
Başına gelen türlü felaketlere karşı dimdik durdun. Öğretmeye devam ettin. Sende yüz güzelliğinde ziyade kalp güzelliği vardı. Karşına çıkan insanlar hep yüz güzelliğine vuruldu. Sen bir yandan aşkını içinde yaşadın bir yandan bu memleketi aydınlattın. Belki çok daha önceden mutlu olmalıydın. Sonunda hakettiğin mutluluğu yaşamana öyle sevindim ki.. Seninle birlikte ağlamak, seninle birlikte sevinmek, seninle birlikte hüzünlenmek, evlat acısı yaşamış olmak tüm bu zorlu süreci atlamak benim için ne şahane bir duygu oldu. Teşekkür ederim Çalıkuşu bana bu hayatın tüm zorluklarına rağmen ayakta kalmayı öğrettiğin için, asla vazgeçmemeyi hatırlattığın için. Gülbeşeker kalbimin bir yerinde hep var olacaksın…
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.