Okuduğum her kitaba değil de, bana tokat atan kitaplara inceleme yazmayı seviyorum. Inceleme dediğime de bakmayın ben hissettiklerimi yazacağım:)
Bana şiiri sevdiren Adam;
İçimdeki duvarları, taşları, kuyuları üzerime devirdin. Kucaklayıp toparlamaya çalıştığım, dökülüp saçılan ne varsa, bir düş kırığı, bir kirpik incinmesi ağrısında yerle bir oldu.
Elimde bir avuç düş ölüsü ile, çırpınıp durduğum karanlığın ortsında yalnız olmadığımı bilmek de güzel. Beni hiç görmeden anladın, seni hiç görmeden sevdim. Inanmadığım ne varsa hepsini sende sevdim. Ben bir Hatice, bir Leyla ya da bir Sevin olmadım, ama ömrünün elifi olarak seni o bahçede hep beklerim...
Yalnızlıklar katındayım, duymak için seslenmeni bekliyorum... Kimse bizi sevmedi, bizim de söyleyecek sözümüz kalmadı..
Tükettiğimiz canımızdan, çektiğimiz acımızdan, ağzımızda dağılan sesimizden, kimsenin haberi olmadı.
Kimseler görmedi bu Dündan biz geçtik...
Koşulların seni oluşturdu, sen acını buldun.
Ben seni acından daha büyük seviyorum...
"Bir çürümenin ortasında
Utancımıza tutunmuş
İyi şeyler düşünerek
Yaşamaya çalışıyoruz"
"İnsan Bir Eksik Sözdür"
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.