"Daha kötüsü ne, biliyor musun? Özlem duymamız gereken bir özgürlüğün var olduğundan bile bihaberdik."
12 yaşına kadar karşı cinsiyetin varlığından bihaber olarak, ağaçta yetiştiğini zannederek, B.A.B.A. tarafından büyütülen 26 oğlan çocuğu. Alfabe Oğlanları olarak anılan çocuklara isimleri alfabetik sıraya göre A,B,C...J...Z olarak verilmiş ve yaşamları kocaman bir yalan üzerine kurulu. Ebeveyn denilen yapıda yaşıyorlar, her sabah Teftiş var hastalanıp, çürüyüp çürümediklerini anlamak için. Yanlışlıkla çürümüşlerse, karşı cinsin varlığından haberdar olmuşlarsa, A ve Z gibi, ceza olarak Köşe'ye gönderiliyorlar, yani ölüme.
Bir de tam 5 km uzaklıkta bu yapının tam tersi olarak Harf Kızları var. Onlarda da J Köşe'ye gönderilmiş. İki tarafın da yazarı var ve sadece istenilen hedefe yönelik hikayeler yazıyor. Ergenlik dönemine girmek üzere olan bu çocukların akılları karışık, değişime hazırlık dönemi ve her etkiye açıklar. Hedeflenen şey "Dikkati dağıtan karşı cins olmadan zihinsel gelişim ile mükemmel dehalar üretmek." Ancak yazarımız bunun yanlış olduğunu düşünmeye başlıyor, artık bu yalana ortak olmak istemiyor ve sonunda gerçekleri yazarak oğlanları bilgilendirmek istiyor. İki kulede de farklı şekillerde doğrular açığa çıkıyor. Tehlikeli maceralara atılıyor oğlan ve kızlarımız.
"Zira bildiğin her şeyi tek bir kaynaktan öğrenmekten daha kötü bir şey varsa o da duyduklarına körü körüne inanmaktır."
Bu yalanlar üzerine kurulu hayat kitapta da bir bölümde bahsi geçtiği üzere "mağara alegorisi" kullanılıyor. Çocuklar sadece onlara öğretilen hayatın doğru olduğuna inanıyor. Bunun dışında olan bir dünya onlara fantastik ve imkansız geliyor. Mağaradan çıkan çocuk, doğruları öğrenen çocuk şok geçiriyor, neye inanması gerektiğine karar veremiyor. Acaba güvenli alana dönsem mi, B.A.B.A.'ya olanları anlatsam mı tereddütünü yaşıyor. Okurken bizler de belki de şu anda mağaradayız diye düşündüm. Şu anki doğrular bize gerçek gibi geliyor ama belki mağaradan çıkarsak daha başka doğrular ile karşılaşırız. Belki farklı varlıklar, farklı boyutlar, farklı aklımızın almayacağı gerçekler vardır. Bunlarla karşılaşmak bizi de korkutacaktır. Ama böyle şeylere de açık tutmalıyız bence kendimizi.
Yazarım kitapta ilerleyen bölümlerde 12, 11 yaşlarında çocukları öpüştürmesini çok yanlış buldum ve o yaştaki çocukları olmayacak maceralara sürüklemesi, yapamayacakları şeyleri yapması bana oldukça zorlama geldi. Harika bulduğum kitabın, çok severek okuduğum, su gibi akıp giden kitabın sonundaki olaylardan dolayı puanı kırıldı. Daha başka bir son, gerçekçi ve mantığa yakın olaylar olmasını beklerdim. Yine de beğenerek okuduğum için herkese tavsiye ederim. Karşı cinsin dikkat dağıtması düşüncesi ile yola çıkan ve bunu ortadan kaldırdığında dehalar, üstün zekalı başarılı çocuklar yetiştireceğini düşünen Richard ve Marilyn ikilisi de sanırım bugüne kadar okuduğum en aptal iki karakter oldu.
"Çünkü kadınlar dikkat dağıtmazlar. İlham verirler."
·
932 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de okuduğumda tam olarak aynı şeyleri düşündümü hatırlıyorum, çok güzel bir inceleme yazmışsınız👌
Ahmet Gökburu
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim belki bir gün filmi çekilir, çocukların yaşı daha büyük haliyle mantıklı ve güzel bir film çıkabilir bence 😇