Sahnenin Dışındakiler, 1950’de Yeni İstanbul gazetesinde tefrika edildikten sonra ancak 1973 yılında kitap olarak yayımlanabilmiştir. Yazarın diğer romanlarından Mahur Beste ile Huzur bu kitapla birlikte bir nehir romanının parçaları olarak değerlendirilmiştir.
Sahnenin Dışındakiler’de zaman 1920 yılıdır ve mekan İstanbul’dur. Türk milletinin yaşadığı o ateşten günlerde İstanbul hem bir sahnedir, hem de sahnenin dışı. Asıl sahne Anadolu, sahne dışı İstanbul’da pek az ve değişik aynalardan görülür.
Sahnenin Dışındakiler’de kalabalık bir şehir kadrosu vardır. Bunlar içinde gözden düşmüş fakat kendilerinin her an hatırlanacağını uman devlet adamları, harp vurguncuları, idealistler, hainler, fedâkar kadınlar, düşmüş kadınlar, değişen hayat şartları içinde yerlerini arayanlar, ıstırabın hayatlarını kararttığı insanlar yer alır.
Zamanı gereği birçok yazım yanlışı olan bir eserdir. TANPINAR’ı romanda başarılı bulmuyorum. Bir roman şuurunda yazılmamıştı eser. Öğretici türlerdeki gibi yazar okurun varlığının farkındaydı. Böyle olmamalıydı… konular çok kopuk kopuktu. Hiç güzel işlenememiş. Bundan bir önceki yorumumda da bahsettiğim gibi tavsiye kısmını son kitabı da okuyunca tüm yorumları gözden geçirip yazacağım…