Y'olŞiir
Puan vermedi·80 syf.··
2022 7. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Mart 2022 14:14
·Birhan Keskin'i düşününce kendi adıma "geç kaldım" diyorum. Sonrasında hemen diyorum ki, "zamanı gelmemişti".
Birhan Keskin yıllardır duyduğum, gördüğüm, ara ara cümlelerine denk geldiğim ama bir türlü uzanamadığım isimdi. Bu yıl her şeyin olduğu gibi onun da zamanı gelmiş meğer. Yılın başında cümlelerine yakından temas etme şansını yakaladım sonunda. Temastan sonra uzun süreli vazgeçiş pek de mümkün olmadı. Nasıl, diyecek olursanız, sizi alıp cümlelere götürüp orda bırakıyor gibi değil. Cümleleri alıp size getiriyor, cümleler tam içinizde yer ediyor ama öyle güzel yer ediyor ki "beklediğim buymuş" diyorsunuz, beklenen sonunda gelmiş.
İlk okuduğumda üzerine bir şey yazmayı düşünmemiştim hiç ama bugün 10 ve 11. sayfa için bunu yapmak istedim. Kitabı ilk okuduğum andan sonra çok defa aldım elime, açınca da 10 ve 11. sayfayı okudum. Bu iki sayfa çok da güzel yer etti bende.
Bu sayfalar şöyle başlıyor: "Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm, her gün bir insana bakıp yüzümü yere eğdim. Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım. Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez 'neredeyim' diye sordum kendime."
...
Ve şöyle sonlanıyor: "Başka bir şey vardı, başka bir şey; ben sana dünyanın değil yeryüzünün diliyle seslenmiştim. Çile nedir, günah ne? Bana ne bunlardan. Dünyanın merkezi sendin her gün ben senden uzayan uçsuz bucaksız bir kara. Karrrrrrrrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaaa."
Bu iki sayfalık sunudan sonra devam eden sayfalarda sizi yine içinizde yer edecek güzellikte şiirler bekliyor. Şu ana dek iki kitabını okuyabildim ki diğer kitaplarına temas edeceğim doğru zamanı da merakla bekliyorum.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.