Yazar:
Birhan Keskin
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Ağustos 2020
İlk Yayın Tarihi:
2014
Yayınevi:
Metis Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789753425612
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir nefeslik can kalsaydı sana üflerdim canımdan. Diyecekler; çok yüksekti ondaki zindan Görmeli, eline almalı, sıvazlamalıydın, öğretemeden Yazgına kanat ol kol ol diyemeden ayrı düştüysem senden. Buna yanarım çok, en çok buna yanarım inan. Onaramazdım kırdığım yerleri Onaramazdın kırdığın yerleri. Birhan Keskin ile tanışma kitabımız oldu. Kalemini ve üslubunu sevdim. Samimi, içten, içinden geldiği gibi yazmış. Kendine özgü çok güzel cümleleri var. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Şiir sevenlerin okuması gereken şahane bir eser. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata...
Y'ol - Birhan KESKİN (Yerini yadırgayan eşyalar gibiyiz hepimiz!)Şiir
"Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata." (s. 21)
Acılarmış insanı güçlü kılan?
Öyle mi sahiden?
Yoksa her bir acı bir puzzle parçaları gibi eksiltiyor ve böyle böyle mi yol alıyoruz bir hiçliğe doğru?
Yaşarken anlaşılmaya mecburum, diyor #y:127. Biliyorum ölsek bile kimse anlamayacak bizi. Tıpkı yaşarken kıymeti bilinmeyen, üstüne bir de ölünce unutulan şairler gibi. Yaşarken de unutuluyoruz ya neyse o konuya hiç girmeyelim. Hiçbir konuya girmeyelim aslında. Zira herkesin üstünde ölü toprağı var bugünlerde. Girdiğim her konu sahipsiz kalıyor. Tamam tamam yine içimi dökmeye başladım. Ortalık fazla kirlenmeden topluyorum ve esere dönüyorum.
İlk kez Birhan Keskin okuyorum.
Farklı bir üslubu var.
Kelimelere ruhundan üfleyerek yaşadığı duyguları okura hissettirmeyi başarmış.
Hele yaptığı benzetmeler takdire şayan:
"Bir su aygırı kadar yaralıyım dünyadan
Anlıyor musun?" (s. 41) Anlamazlar. Dinozorlardan önce benim ruhum tükendi. Ben anlatamadım. Kendini ifade edebilmek edebiyat yapmak sayıldı bu alemde. İster istemez edebiyatçı olduk çıktık. Aklıma rahmetli Erdal Tosun geldi yine: Hüzünlü değilim, mizacım böyle. Aslında bal gibi hüzünlüyüz de kabul etmek zor geliyor. Hüzün zayıflık sayılıyor güzelim ülkemde.
Kısa,
Bir oturuşta bitecek bir eser.
Hatta oturup bu incelemeyi okumak yerine esere başlasanız epey yol alırsınız diye düşünüyorum.
Hani derler ya, başlamak bitirmenin yarısı diye. En azından yolun yarısını kat etmiş olursunuz.
"Her şey daha acı olacak." diyor şair.
İçinizi karartmak istemem ama her şey günden güne daha kötü oluyor sanki.
En Pollyannalar bile kötü yola düşüyor günden güne.
Yaşamak direnmektir ama, direneceğiz mutlu olmak adına.
"Gelemem artık yanına.
Ben kaybettiğime ağlayayım sen kaybettiğine ağla." (s. 42)
Ağlamak çözüm olsa
Birhan Keskin okuyorum.
Farklı bir üslubu var.
Kelimelere ruhundan üfleyerek yaşadığı duyguları okura hissettirmeyi başarmış.
Hele yaptığı benzetmeler takdire şayan:
"Bir su aygırı kadar yaralıyım dünyadan
Anlıyor musun?" (s. 41) Anlamazlar. Dinozorlardan önce benim ruhum tükendi. Ben anlatamadım. Kendini ifade edebilmek edebiyat yapmak sayıldı bu alemde. İster istemez edebiyatçı olduk çıktık. Aklıma rahmetli Erdal Tosun geldi yine: Hüzünlü değilim, mizacım böyle. Aslında bal gibi hüzünlüyüz de kabul etmek zor geliyor. Hüzün zayıflık sayılıyor güzelim ülkemde.
Kısa,
Bir oturuşta bitecek bir eser.
Hatta oturup bu incelemeyi okumak yerine esere başlasanız epey yol alırsınız diye düşünüyorum.
Hani derler ya, başlamak bitirmenin yarısı diye. En azından yolun yarısını kat etmiş olursunuz.
"Her şey daha acı olacak." diyor şair.
İçinizi karartmak istemem ama her şey günden güne daha kötü oluyor sanki.
En Pollyannalar bile kötü yola düşüyor günden güne.
Yaşamak direnmektir ama, direneceğiz mutlu olmak adına.
"Gelemem artık yanına.
Ben kaybettiğime ağlayayım sen kaybettiğine ağla." (s. 42)
Ağlamak çözüm olsaY'ol - Birhan KESKİNŞiir
En güzeli, yol yürüyüş öğretir
Dostum, eskimeyen arkadaşım"
GÜLTEN AKIN'ın arkadaşı Birhan Keskin 'e yazdığı bu dizelerle başlıyor 
Y'ol kitabı..
Birhan Keskin in Y'ol kitabı, şairden okuduğum ilk kitaptı. Y'ol kitabında şair bizi,ruh dünyasının derinliklerine doğru yolculuğa çıkarıyor. Kitap 2 bölümden oluşuyor. İlk bölüm "Taş Parçaları" 42 parçadan oluşan bir şiir. Bu bölümde şair;aşk acısı, hayal kırıklığı,sevgi için söz verme ama adaletsiz olma,sevgisinin büyüklüğünün görülmemesi, önemli olanın ruh birlikteliği olduğu-ruh birlikteliği yoksa bunun sevgi ve aşk olmadığı, yaraları inşa ederek aşkla yuva yapmanın güzelliği,sevgiliye sitem,"benim olan artık senin de kaderin" diyerek birlikteliğin bir güç olduğunu anlatan ve buna benzer konulara değiniyor. Yaraların iyileşmeyeceğine dair ümitsizlik de var satır aralarında. O satırları gördüğümde aklıma psikolojide olan "kurban mod" terimi geldi. Zarif şair 
Cahit Zarifoğlu ;
"Acını yaşa
Öfkeni de yaşa
ve seyret
kendini sakın bastırma
öyle suyun üstünde akan yaprağa bakar gibi bak
seyret , uzanıp onu almaya kalkışma
kendini suçlama
başkalarını da suçlama
olacak olandan kaçınamazsın
o yüzden; hiç bastırma kendini
baskılama
çünkü insan bastırdığı duygunun esiri olur..." diyor. Bu bağlamda, duygular mutlaka yaşanmalı,hüzünse hüzün,acıysa acı. O duyguları hakkıyla yaşadığımızda,o acı azalır ve hayatımızın sorumluluğunu alıp,yolumuza devam ederiz. Sağlıklı olan budur. "Kurban mod"da ise,kişi o acıya tutunur, hayatıyla ilgili sorumluluk almaz , her gün her an aynı acı..Ruhuna iyi gelebilme ihtimali olan durumları denemez. Onu mutlu edebilecek meşguliyetler için çaba göstermez. Elbette acı zordur. Acıyı sağaltma ise herkeste farklıdır. Acıyı yaşarken, bize iyi gelebilecek rutinlere,o an istemesek bile, devam etmek gerekir, der uzmanlar.
Birhan Keskin 'e yazdığı bu dizelerle başlıyor Y'ol kitabı..
Birhan Keskin in Y'ol kitabı, şairden okuduğum ilk kitaptı. Y'ol kitabında şair bizi,ruh dünyasının derinliklerine doğru yolculuğa çıkarıyor. Kitap 2 bölümden oluşuyor. İlk bölüm "Taş Parçaları" 42 parçadan oluşan bir şiir. Bu bölümde şair;aşk acısı, hayal kırıklığı,sevgi için söz verme ama adaletsiz olma,sevgisinin büyüklüğünün görülmemesi, önemli olanın ruh birlikteliği olduğu-ruh birlikteliği yoksa bunun sevgi ve aşk olmadığı, yaraları inşa ederek aşkla yuva yapmanın güzelliği,sevgiliye sitem,"benim olan artık senin de kaderin" diyerek birlikteliğin bir güç olduğunu anlatan ve buna benzer konulara değiniyor. Yaraların iyileşmeyeceğine dair ümitsizlik de var satır aralarında. O satırları gördüğümde aklıma psikolojide olan "kurban mod" terimi geldi. Zarif şair Cahit Zarifoğlu ;
"Acını yaşa
Öfkeni de yaşa
ve seyret
kendini sakın bastırma
öyle suyun üstünde akan yaprağa bakar gibi bak
seyret , uzanıp onu almaya kalkışma
kendini suçlama
başkalarını da suçlama
olacak olandan kaçınamazsın
o yüzden; hiç bastırma kendini
baskılama
çünkü insan bastırdığı duygunun esiri olur..." diyor. Bu bağlamda, duygular mutlaka yaşanmalı,hüzünse hüzün,acıysa acı. O duyguları hakkıyla yaşadığımızda,o acı azalır ve hayatımızın sorumluluğunu alıp,yolumuza devam ederiz. Sağlıklı olan budur. "Kurban mod"da ise,kişi o acıya tutunur, hayatıyla ilgili sorumluluk almaz , her gün her an aynı acı..Ruhuna iyi gelebilme ihtimali olan durumları denemez. Onu mutlu edebilecek meşguliyetler için çaba göstermez. Elbette acı zordur. Acıyı sağaltma ise herkeste farklıdır. Acıyı yaşarken, bize iyi gelebilecek rutinlere,o an istemesek bile, devam etmek gerekir, der uzmanlar.
Hem günümüz şairi hem de kadın şair. Bu sebeple benim içimde daha farklı bir yere sahip. Kadın şairlerin dilinden dökülen aşk, ihanet, üzüntü cümleleri ben de daha çok yer buluyor. Birhan Keskin, okuduğum tüm kitaplarında dokundu içeride bir yerlere. Zaman zaman döktürdü gözyaşlarını. Farklı bir tarzı var, ben o farklı tarzı, bana hissettirdiği derin duyguları seviyorum. İyi ki varsın iyi ki!
"Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata."
"Yetiştirdiğim en iyi nişancı vurdu beni."
"Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın."
"Başka bir şey vardı, başka bir şey; ben sana dünyanın değil yeryüzünün diliyle seslenmiştim. Çile nedir, günah ne? Banane bunlardan. Dünyanın merkezi sendin her gün ben senden uzayan uçsuz bucaksız bir kara. Karrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaa."
"Annen seni inkar etmişti
Aldım etime dokudum."
Yetiştirdiğim en iyi nişancı vurdu beni.1000Kitap
En acısını sevgilim en acısını
tadayım istedin:
En acısı buydu.
*
"Yazamadığım, göremediğim, duyamadığım kadar içine kaçmış meğer içim: upuzun, ip-ince bir sabırla."
*
Onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin.
Titreme daha fazla kalbim.
Bağışla kendini artık onu da
Bırak gitsin.
Bırak gitsin.
O senin ezel gününden kaderin
Sen onu nasılsa bin kere daha
Seveceksin
***********
Kendime sordum;
Bir gün bu metinler beynimde tozlanır mı acaba?
Bir gün bu kitap bana yavan gelicek mi?
hey gidi günler diyip sevgiye inanmadığımı hatırlayıp gülecek miyim?
Hangi acılar sana bu metinleri dizdirdi Birhan Keskin ?
her sayfada yaşanmışlık vardı,az kelime çok dert ve çok kavga vardı.
Hoşça kalın ve sevgiyle kalın(halen inanıyorsunuz)
Birhan Keskin ?
her sayfada yaşanmışlık vardı,az kelime çok dert ve çok kavga vardı.
Hoşça kalın ve sevgiyle kalın(halen inanıyorsunuz)Her gün sana içimden bir kez " sevgilim " diye seslendim·80 syf.·1000k
10/10
2022 13. kitabı
" sunu ( ya da bir parça matematik )
Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim .
Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm , her gün bir insana bakıp , yüzümü yere eğdim .
Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım . Her gün birileri konuştu , onları dinliyor gibi yaptım . Her gün bir kez “ neredeyim " diye sordum kendime .
Her gün bir kuzey kışı indi içime . Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım . Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın . Her gün adalet ve zalimlik üzerine düşündüm . Belki de her şey . Her gün bir barbar , bir medeni ile gezdim sokaklarda . Minareleri her gün sabaha ezan sesleriyle ben açtım . Her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım . Her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm , her gün her şeyi anladığımı düşündüm . Güvercinleri yolculadım .
Her gün , günlere dayanamadığımı düşündüm . Kitapları alt alta dergileri kıvırarak yan yana dizdim . Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü . Gördüğüm her " cümle " bana bir bıçak gibi battı , anlamadım . Her gün bir taş parçası söktüm içimden . Her gün uyku beni koynuna alsın diye yalvardım . Her gün , gün bitiyor gece bitmiyor dedim . Her gün işlerin beni avutmadığını gördüm . Ayrılık günlerini sonradan niçin sisli bir perde gibi hatırlarız diye sordum . Öfkeni unutma dedim kendime her gün , unutursan düşersin dedim . Her gün en az bir saati ayakta durmaya , dimdik durmaya ayırdım .
Her gün ömür sözcüğünü bir kez kalbimden geçirdim . Her gün ömür sözcüğü kömür gibi tınladı içimde . Her gün sana içimden bir kez " sevgilim " diye seslendim . Her gün sana bir kez " zalim " di ye seslendim . Her gün , yan yana oturup birbirine dikkatle bakan iki yaşlı kadını düşündüm . Her gün o kadınların bu fotoğrafı yırtıldı dedim . Her gün " âh " ettim bir kere , bir kere o
İlginç biiiiirrrrrrrr şiiiiiiiirrrrrrr kitabı :)
Merhabalarrrrrrrr değerrrrrrrli okurrrrrrrrlarrrrr.
İlk defa bir şiir kitabında kelimelerin içindeki harflerin özellikle de "r" harfinin bu kadar uzadığını gördüm. Üstte de böyle bol harfli bir giriş yapmamın sebebi buydu. Kitaba gönderme...
Birhan Keskin'in okuduğum ilk kitabıydı. Açıkçası yazarı bir tesadüf sonucunda keşfettim. Buradan da takip ettiğim çok değerli bazı okur arkadaşlar da okuyunca da bende başlamak istedim.
Bir şiir kitabına nasıl inceleme yapılır diye düşündüm. Sonra dedim sanki roman vb. türlere inceleme yazarken çok spoiler veriyorsun da şiir kitabında da olay arıyorsun. Yine duygularını belirt ki zaten şiir duygudur yaz gitsin. Senin inceleme yazmandaki asıl amacın okuduğun güzel kitapları diğer okurların da okumadan önce kitap hakkında bilgi sahibi olması. Kısacası faydalı olmak. Bu şekilde bir iç çatışmadan sonra şu anda bu satırları yazıyorum.
Kitap iki bölümden oluşuyor. Taş Parçaları ve Eski Dünya. Taş parçaları şiirinin girişinde süper bir giriş yazısı var. Yazıp yazmamak arasında çok kararsız kaldım çünkü biraz uzun. Sonra yazmama kararı aldım. Kopyala yapıştır yapacak olsam da bir şiir incelemesinde sizleri sıkmak istemiyorum.
Kısaca şunu bırakayım:
Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm, her gün bir insana bakıp, yüzümü yere eğdim. Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım. Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez "neredeyim" diye sordum kendime...
Diye devam ediyor :)
Ben şiirlerini sevdim yazarın. Şu harrrrrflerrrrri çok uzatması bazen sinirimi bozsa da sevdim.
Okunur mu?
Bence okunur.
O halde okuyacaklara iyi okumalar... :)
Y'olY'ol ,Birhan Keskin’in şiir kitabıdır ve insanın iç dünyasını, yolculuk duygusunu ve varoluş arayışını sade ama güçlü bir dille ele alır. Kitapta “yol” sadece fiziksel bir hareket değil; insanın kendini, geçmişini ve duygularını arama sürecini simgeler. Şiirlerde yalnızlık, aşk, kayıp ve umut temaları yoğun şekilde hissedilir. Keskin’in yalın ve içten dili, okurun kendi hayatıyla bağ kurmasını kolaylaştırır. Kısacası Y’ol, insanın içsel yolculuğunu anlatan, duygusal derinliği yüksek bir şiir kitabıdır.
Y'ol ,Birhan Keskin’in şiir kitabıdır ve insanın iç dünyasını, yolculuk duygusunu ve varoluş arayışını sade ama güçlü bir dille ele alır. Kitapta “yol” sadece fiziksel bir hareket değil; insanın kendini, geçmişini ve duygularını arama sürecini simgeler. Şiirlerde yalnızlık, aşk, kayıp ve umut temaları yoğun şekilde hissedilir. Keskin’in yalın ve içten dili, okurun kendi hayatıyla bağ kurmasını kolaylaştırır. Kısacası Y’ol, insanın içsel yolculuğunu anlatan, duygusal derinliği yüksek bir şiir kitabıdır.Okurken kahkaha attım.·80 syf.·
1/10
2022 55. kitabı
Yazarla ilk tanışmam ve nerden başlayacağımı bilemiyorum. Kitabı okurken; ‘Bu edebiyat mı şimdi yani?’ sorusu kafamın içinde döndü durdu sürekli. Tamam kitap yazmıyoruz, yazamıyoruz diye de okuduğumuzun da ne olduğunun farkında değiliz anlamına gelmiyor ya. Hepimiz doğuyor büyüyor, seviyor, mutlu olup, ayrılıp acılar çekiyoruz. Bu duyguları anlayabiliyorum. Fakat dile getirme ve yazıya aktarma konusunda herkesin aynı yeteneğe sahip olduğunu düşünmüyorum. Bu kitapta da bunu gördüm. Bilmem hatırlar mısınız, arabesk rap yapan gruplar vardı bir dönem, kitap aynı onun tadında, ergen edebiyatı kokuyor. Biri sevmiş, ayrılmış, acılar çekmiş sonra onu günlüğüne yazacakken ‘dur ben bunu bi kitap yapayım, ne kadar güzel yazıyorum ya’ demiş. Birileri de güzel çirkin demeden gazı vermiş, okuyucu ile buluşmuş. Resmen ekonomik kaygı ile yazılmış, kâğıt ve zaman israfı. Kesinlikle tavsiye etmeyeceğim tür (bişey).
"Erkekler daha çok sever o yüzden de kadın şair yok denecek kadar azdır." gibi basit, cinsiyetçi, hiç bir dayanağı olmayan alelade bütün cümleleri reddediyorum. Sevgisini bir şekilde meşrulaştırma çabasının cümlesidir çünkü. Sevgiyi böyle bir cümleyle ölçmeye kalkmak acizliktir. Bunlardan biri de "Günümüzde iyi şair yetişmiyor" Laf! (Hatta laugh)... Günümüz şiirinde, neredeyse bir kaç kelimeyle şair olmaya özenen her ne kadar primci tacirler cirit atıyor da olsa, diğer yandan; hatrı sayılır, kallavi, nitelikli, donanımlı, duyarlı ve hassas şairler de yetişiyor. Bu tür derme çatma cümleleri kuranların, Gülten Akın'dan, Nilgün Marmara'dan, Günseli İnal'dan ve Birhan Keskin'den (isimler çoğaltılabilir) haberdar olduklarını düşünmüyorum. (Niye bu kadar sinirlendim bilmiyorum. Sanırım beni bu popüler kültür mahvetti.)
Sizi temin ederim, bundan yıllar sonra bahsettiğim tacirlerin (Kimlerden bahsettiğimi anladınız siz) esamesi okunmazken, Birhan Keskin gibi zamanının ötesinde şairlerin kırılgan şiirlerini bütün hassasiyetimizle okumaya devam edeceğiz. Sorarım size; şu Birhan Keskin dizeleri eskiyebilir mi?
"Yenildim ben, unutuldum ve üzgün değilim inan.
Büyüktü çünkü onların dünya arzusu
Benim otların sesiyle kaplı kalbimden
Söktüm atımı söğüdün gölgesinden
Şimdi yol benim yeniden.
...
Bir cümledir insan
arşla ferş arasında ve hep haklı
Vardım işte demek için
ömür denen cisimde saklı." (s.71)
Yazar Hakkında
Birhan KeskinYazar · 11 kitap
Birhan Keskin, Türk şair ve yazardır. 1986 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü'nü bitirdi. İlk şiirini 1984 yılında yayımladı. 1995-98 yılları arasında arkadaşlarıyla birlikte Göçebe dergisini çıkardı.Çeşitli yayın kuruluşlarında editör olarak çalıştı. 1991 ile 2002 arasında beş şiir kitabı yayımladı.
