Ahi
Fatih Duman 
Ahi - Bir Ahi Evran Romanı
Okuma gurubumuzla beraber okuduğumuz ardından Fatih abiyle beraber tahlilini yaptığımız hem okurken hem de sonrasında bana çok şey öğreten bir kitap oldu. Anadolu Selçuklu'nun Osmanlı'ya gebe oluşunu, Moğalların zalimlikleri, ve en çokta her daim devletin yanında olan, esnaf olarak, dergahda gönül alarak, vakti geldiğinde kılıcını kuşanan ahileri ve Fatma Bacı gibi cesur kadınlarımızı anlatan bir kitaptı. Ahiler sıradan bir esnaf teşkilatı değildi, onlar ALPEREN'di. Yeri geldiğinde Alp olan hiç düşünmeden canını feda etmeye hazır yiğitlerdi. Yeri geldiğin de de Eren olup sarığıyla diz kırıp ilim öğrenen talebeydiler. Onlar Anadolu'nun mayası bizim kültürümüzü şekillendiren kişilerdi. Bu islam kültürünü belki de o zaman yaşamış o insanlara borçluyuzdur.
Hem tarihi bir roman hem de İstanbul'da bir sahaf romanını aynı anda okuyormuşçasına, okuması çok tatlı zevkli bir kitaptı. Fatih Duman'ın şimdi-geçmiş-hayal-rüya bu kurgu stilini çok seviyorum bir heyecan bir farklı geçiş oluyor, kitabı okurken film izliyormuş gibi hissediyorum. Ahi Evran'ın Nasreddin Hoca olabilme ihtimali olduğunu öğrendim ve şaşırdım doğrusu biz fıkra olarak gülerek anarken aslında ne büyük biri olduğundan bahsedilmiyor, hakikati değil de yanlış olanı öğreniyoruz, bir şeyler yanlış ve eksik öğretiliyor... Ali karakterinin iç konuşmaları en çokta pencereden bakan teyzenin oğlunu beklediği kısım beni çok etkiledi. Mavi İstanbul Oteli, Ömer abi...diğer kitaplarına atıflar vardı kitapta. Velhasıl Fatih Duman okumayı seven veya kimmiş bu Ahiler? Kimmiş bu Ahi Evran diye merak eden herkese okumayı tavsiye ederim.
''Zira ömür biter, yol biter ve neredeyse her şey biterdi de bu dava bitmez ve beklemezdi.''
''İnanmak, durmak değildir zira. İnanmak gitmektir, inanmak yürümektir ve inanmak gayrettir.''Kitap
Fatih Duman Ahi - Bir Ahi Evran Romanı
Okuma gurubumuzla beraber okuduğumuz ardından Fatih abiyle beraber tahlilini yaptığımız hem okurken hem de sonrasında bana çok şey öğreten bir kitap oldu. Anadolu Selçuklu'nun Osmanlı'ya gebe oluşunu, Moğalların zalimlikleri, ve en çokta her daim devletin yanında olan, esnaf olarak, dergahda gönül alarak, vakti geldiğinde kılıcını kuşanan ahileri ve Fatma Bacı gibi cesur kadınlarımızı anlatan bir kitaptı. Ahiler sıradan bir esnaf teşkilatı değildi, onlar ALPEREN'di. Yeri geldiğinde Alp olan hiç düşünmeden canını feda etmeye hazır yiğitlerdi. Yeri geldiğin de de Eren olup sarığıyla diz kırıp ilim öğrenen talebeydiler. Onlar Anadolu'nun mayası bizim kültürümüzü şekillendiren kişilerdi. Bu islam kültürünü belki de o zaman yaşamış o insanlara borçluyuzdur.
Hem tarihi bir roman hem de İstanbul'da bir sahaf romanını aynı anda okuyormuşçasına, okuması çok tatlı zevkli bir kitaptı. Fatih Duman'ın şimdi-geçmiş-hayal-rüya bu kurgu stilini çok seviyorum bir heyecan bir farklı geçiş oluyor, kitabı okurken film izliyormuş gibi hissediyorum. Ahi Evran'ın Nasreddin Hoca olabilme ihtimali olduğunu öğrendim ve şaşırdım doğrusu biz fıkra olarak gülerek anarken aslında ne büyük biri olduğundan bahsedilmiyor, hakikati değil de yanlış olanı öğreniyoruz, bir şeyler yanlış ve eksik öğretiliyor... Ali karakterinin iç konuşmaları en çokta pencereden bakan teyzenin oğlunu beklediği kısım beni çok etkiledi. Mavi İstanbul Oteli, Ömer abi...diğer kitaplarına atıflar vardı kitapta. Velhasıl Fatih Duman okumayı seven veya kimmiş bu Ahiler? Kimmiş bu Ahi Evran diye merak eden herkese okumayı tavsiye ederim.
''Zira ömür biter, yol biter ve neredeyse her şey biterdi de bu dava bitmez ve beklemezdi.''
''İnanmak, durmak değildir zira. İnanmak gitmektir, inanmak yürümektir ve inanmak gayrettir.''·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.