John Steinbeck ten okuduğum 2.kitap oldu İnci. Öncelikle çabuk biten ince bir kitap olmasına rağmen uzun uzadıya yazılan eserler gibi içine çekiyor sizi. Betimlemeleri, tasvirleri ve bunu bir coğrafyanın yaşantısıyla harmanlayarak içermesi sayesinde oluyor bence. John Steinbeck in yazımında en sevdiğim şey bulunduğu coğrafyayı, sınırlarını ve sınırların içindeki insanları sanki kendi hayatındanmış gibi sanki orda biz varmışız gibi eserlerine aktarması. Bu yüzden beni aşırı çekti. Tıpkı Fareler ve İnsanlar da olduğu gibi.
Spoiler vermeden şöyle birazcık özet geçmem gerekirse vasat bir kasabada kayığıyla geçimini sağlayan bir ailenin geleneklerini, bağlılığını ve bir anda eline geçen değerli bir inciyle acaba bu hayatı değiştirebilir miyiz diye yola çıkmasının öyküsü diyebiliriz. Kitaptan çok hoşuma giden bir kısımla incelememi bitiriyorum ve okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum. :)
" Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu. "
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.