Puan vermedi·114 syf.····Okunma: 24 Aralık 2022 00:09 Kalemini en sevdiğim şairlerimizden biridir Didem Madak. Gerek dilinin sadeliği ve akıcılığıyla olsun gerekse yaptığı teşbihlere olsun her dizesinde beni benden alır. Pulbiber Mahallesi şairin üçüncü ve son okuduğum kitabı oldu. Biraz hüzünlüydüm, bitmemesi için elimden geleni yaptım fakat okumamak için durduramıyorsunuz kendinizi:). "Bu kitap ısrar üzerine yazılmıştır." diye eklemiş ilk sayfalarına. O ısrar eden kişilere yürekten teşekkür ediyorum bu kitap için ayrıyeten. Bu eserinde bana diğer kitaplarına nazaran daha olumlu sözler içeren arada bir göndermeler yapmış gibi geldi. Ama sonlarına doğru geldiğinizde sevgili Müjde Bilir'in Didem Madak için yazdığı yazı karşınıza çıkıyor ve istemsizce akıyor gözyaşlarınız sayfalara. En son ise hayata veda etmeden önce yazdığı son şiiri okuyorsunuz. İstemsizce dalıyorsunuz uzaklara. Didem'i düşünüyorsunuz, annesini ve kızı Füsun'u... En can alıcı kısmı " ilk defa bu kadar sağlam yazıyorum. " demesiydi fikrimce. Çünkü bu dizeleri son şiirine eklemiş. Sağlam yazdığını son şiirinde anlayabilmiş... Kısacık ömrüne bu kadar güzelim şiir sığdıran ve bizim "şiir ithafçımız" olan bir kadın, kim bilir yaşasa daha ne muazzam şiirlerle ısıtırdı, yeri gelir çok ısıtır yakardı yüreğimizi. İyi ki yazmış, iyi ki hislerimize tercüman olabilmiş ve iyi ki bizi Pulbiber Mahallesi'nin sokaklarında dolaştırabilmiş bizleri<3. Şiir sevmeyenlere dahi sevdireceğine eminim bu kitabın. O yüzden tavsiyemdir herkese.