Nasıl başlamalıyım bilmiyorum ama uzun zamandır artık bir şeyler yazmak için bir yerden başlamalıyım diye düşünür oldum. Yazmak derken ufak da olsa fikir belirtmek. Geriye dönük baktığımda "hmm böyle düşünmüş olmalıyım" demek... Benim sıkıntım yazmak istediğim an duygu&düşünce yoğunluğunun getirdiği coşkuyu kelimelerle ifade edememek; o coşku geçtikten sonra da kelimeleri bir türlü toparlayamamak. Bunu aşmak için de artık başlamalıyım dedim ve yazmaya başlamış bulunmaktayım. Çavdar Tarlasında Çocuklar hiç de yazmaya başlamak için elverişli olan o kitaplardan değil.Benim için. Ama 177. Sayfada o kadar güzel bir paragraf okudum ki okumayı gereksiz bulduğum bu kitabı en azından güzel bir paragraf okudum düşüncesiyle kapamamı sağladı. Şöyle yazıyordu paragrafta:
Bir kez, tüm bu Bay Vinson'ları atlattıktan sonra, gönlünde yatan türden bilgiye adım adım yaklaşmaya başlayacaksın; yani, istiyorsan, arıyorsan ve bekliyorsan onu. Diğer pek çok şeyin yanında, insanların davranışları karşısında aklı karışan, korkuya kapılan, hatta hasta olan ilk kişinin sen olmadığını anlayacaksın o zaman. Bu konuda hiç de yalnız değilsin. Heyecan ve dürtüyle öğrenmek isteyeceksin. Aynı senin şimdiki durumunda, pek çok, pek çok insan ahlaksal ve ruhsal sorunlarla karşılaşmış. Ne mutlu ki, bazıları bu sorunları yazmışlar. Onlardan öğreneceksin bunları; eğer istersen. Ayni biçimde, bir gün senin önereceğin bazı şeyleri başka birinin gelip senden öğrenmesi gibi. Ne güzel bir düzen bu, sırayla, karşılıklı. Ve, eğitim değil bu. Tarih bu. Şiir bu."
Şimdi kitabi çok sevdiğim 
elif çok seviyor diye okudum tabiki ama öncesinden de duymuş olduğum bu kitap ben de elif'in uyarılarına rağmen hala farklı beklentiler oluşturuyordu. Bir derinlik bekledim. Beklentilerimin hiç birini vermedi taki bu sözleri okuyana kadar. Bu sözlerden sonrası hayal kırıklığım bitti mi tabi ki hayır. Kitabi sonuna kadar okuduysam hep bir gelişim,hep bir fikir beklediğimden idi. Ama ikisini de vermedi. Bari şu sözlerden sonra karakterde bir ışık yansın istedim... o da olmadı. Eve döndü ama dönüş de öyle günahkar oğlanın yuvaya dönüşü gibi değildi. Keşke böyle olsaydı bari... Sevenin neden sevdiğini sorgulamayıp,bende açılmayan ufuk illaki başkalarında açılmıştır diye incelemeleri okumaya başlayacağım...
elif çok seviyor diye okudum tabiki ama öncesinden de duymuş olduğum bu kitap ben de elif'in uyarılarına rağmen hala farklı beklentiler oluşturuyordu. Bir derinlik bekledim. Beklentilerimin hiç birini vermedi taki bu sözleri okuyana kadar. Bu sözlerden sonrası hayal kırıklığım bitti mi tabi ki hayır. Kitabi sonuna kadar okuduysam hep bir gelişim,hep bir fikir beklediğimden idi. Ama ikisini de vermedi. Bari şu sözlerden sonra karakterde bir ışık yansın istedim... o da olmadı. Eve döndü ama dönüş de öyle günahkar oğlanın yuvaya dönüşü gibi değildi. Keşke böyle olsaydı bari... Sevenin neden sevdiğini sorgulamayıp,bende açılmayan ufuk illaki başkalarında açılmıştır diye incelemeleri okumaya başlayacağım...-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.