(...)
seni çok özlerim orada, diyor connell. dayanamam.
başta öyle olur. sonra geçer.
(...)
ne yapacağımı gerçekten hiç bilmiyorum, diyor connell. kalmamı istediğini söyle, kalayım.
marianne yumuyor gözlerini. dönmez herhalde, diye düşünüyor. dönse bile aynı olmaz. şu an yaşadıkları hayata bir daha asla dönemezler. yine de marianne için yalnızlığın acısı, eski acısına, hissettiği değersizliğe kıyasla hiçbir şey. connell'ın bir armağan gibi hayatına getirdiği iyilik, şimdi kendisine ait. connell'ın önünde hayat dört bir yöne birden açılıyor şimdi. çok iyi geldiler birbirlerine. gerçekten, diye düşünüyor marianne, gerçekten. insanlar birbirlerini değiştirebiliyormuş gerçekten.
gitmelisin, diyor marianne. ben hep burada olacağım. biliyorsun.
-son-
5 mayıs'26