Keder ve hüzünle geçen bir çocuklukEdebiyat
~Uzun zaman sonra okuduğum en hüzünlü kitaplardan biriydi. Okurken Şeker Portakalı'nı anımsadım, her ikisi de bana benzer duyguları yaşattı. Otobiyografi olmalarından dolayı bu kadar derinden etkilendim sanırım.
- - - Spoiler olduğunu düşünmüyorum :) - - -
İsminden de anlaşılacağı üzere kelimeleriyle adeta çocukluğunu okurlarına yaşatan Maksim Gorki, babasının ölümüyle beraber hayatın ona ve ailesine sunduğu zorlukları, hüzünleri ve küçük mutlulukları sade, anlaşılır ve duygu yüklü bir dille anlatıyor. Yazar, henüz çok küçük yaşta olmasına rağmen verdiği kayıplar, annesi tarafından terk edilmesi, her gün şahit olduğu kavga, dövüş ve aşağılanmalar sebebiyle kendi kabuğuna çekilen ve olanları anlamlandıramayan küçük Aleksey'in kendi içinde yaşadığı duygu karmaşası ve sorgulamaları okurlarına çok iyi yansıtmayı başarmış. Özellikle son bölümlerde, yaşına rağmen üstlendiği büyük sorumluluklara ve yaşadığı zorluklara rağmen yine de küçücük şeylerle mutlu olabilmeyi başaran Aleksey, beni hem derinden etkiledi hem de kendimi sorgulamama sebep oldu.
~Kesinlikle herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap, çok geçmeden serinin ikinci kitabını da temin edip okumaya başlayacağım
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.