Bu kitabı hayatımın her safhasında okumak istiyorum. Kitabı her okuduğumda bana verdiği his bambaşka..Kitap hakkında ve etkilendiğim kısımlar hakkında bahsetmek istiyorum:
Farklı gezegenden gelmiş küçük bir prens ve onun gibi binlercesinin yaşadığı dünyalı bir pilot..
Tek başına yaşadığı boabap ağaçlarıyla kaplı küçük gezegeninde, biri sönmüş üç volkana ve eşsiz güzellikte bir güle sahip olduğunu, bir gün gülüyle anlaşamayıp gezegenini terk edip gezintiye çıktığını ve bu gezintide yedi farklı gezegen yolculuğu yaptığını anlatmaya başlar.
Küçük Prens yedinci gezegen ziyareti olarak dünya gezegenine gelir ve burada karşılaştığı bir tilkiyi evcilleştirir.
Dünya da güllerle kaplı bir yere vardığında gezegeninde var olan gülden sayıca çok daha fazlasını görünce hayal kırıklığına uğrar. Çünkü o, gezegeninde olan gülü eşsiz bilirdi. Göz yaşları kurumadan yanına bir tilkinin yaklaştığını görür ve onu evcilleştirmesi teklifiyle karşılaşır. Prens kabul edip tilkiyi evcilleştirerek ona, sevgiyle bağlanmanın ne demek olduğunu, sahip olduklarımızı değerli kılan asıl şeyin onlara verdiğimiz emek ve zaman olduğunu öğreterek güzel bir ders verir.
Burada tilkinin Küçük Prens’e verdiği sır sayesinde Küçük Prens yolculuğunun sonuna geldiğini anlar. Tilkinin verdiği sır olan “En iyi yüreğiyle görebilir insan. Gözler asıl görmesi gerekeni görmez.” sırrı sayesinde diğer gezegenlerde gördüğü her karakterden Dünya’da da binlerce olduğudur. Böylece Küçük Prens kendi gezegenine dönmek ister. Çünkü orada bakması gereken bir çiçeği olduğunu hatırlar. Bu çiçekten binlercesi Dünya’da da bulunur fakat yetişkinler onun kıymetini bilmemektedir. Sonunda pilotumuz uçağını tamir eder ve Küçük Prens de gezegenine döner.
İşte o zaman Prens, görünüş olarak her ne kadar benzese de aslında ilgilendiği, emek verdiği gülün şüphesiz diğerlerinden çok daha özel ve güzel olduğunu anlar.
Küçük Prens; bütün bu önemsiz varlıkları geride bırakarak, yeni insanlar tanımak için geldiği bu çölde yorgun düşerek, geldiği yere, -bu gülden milyonlarca olsa da- kendi yetiştirip üstüne titrediği için ona ait olan gülüne dönüyor.
Gerçekten de insan bazen bu çölde yalnız hissediyor. Tam bu zamanlarda böyle hissettiğim an Küçük Prens’in şu sözü aklıma gelecek;
"Çölü güzel yapan bir yerlerde bir kuyuyu gizliyor olması..."
İçimizdeki keşfedilmesini bekleyen kuyuları bulmak dileğiyle…
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.