Aşk insanın gözünü kör eder derler , ünlü şairler … Ama ben bu kitapta aşk göremedim. Kumar gördüm. Haşim ne kadar ailesine söz geçiremiyorsa, Piraye de bırak ailesi, kendine dahi söz geçiremedi. Diyarbakır’a taşınma, bir süre mesleğinden mahrum kalma, şiddet … Öğrencilik hayatında eleştirdiği kabul etmeyeceği her şeyi bir bir yaşadı. Kumar oynadı Piraye hem de hayatı üzerine. Edebi olarak beğenmedim , betimlemeler iyi değil, zaman periyotları arasındaki geçişler iyi değil, Pirayenin duygularından bi haber okuyucular. Belki Canan Tan o kısmı okurlara bırakmak istemiştir. Ama tek solukta okunabilen, ve her satırda insanın Pirayeyi eleştirdikçe kendi içindeki Piraye ile yüzleşebileceği bir kitap.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.