Bu kitabı tüylerim diken diken okudum. İnstastory'imde bahsettiğim gibi; yazar, fobim olan yılanı, öyle bir tasvir etmişti ki... bu sebeple bazı kısımları atladım ama konuda kopukluk hissedecek şekilde değil.
Kitap öyle bir başlıyor ve gerilmene sebep oluyor ki, çok fazla işkence tarzı bir şey beklemeye başlıyorsun ama bu, gerçekleşmedi. Ama genel olarak psikopat karakterin, başka yaptığı şeyler ne derece psikolojik sorunlu biri olduğunu ortaya koyuyordu ve onu ürkünç yapan, bizi geren şeyler de onlardı.
Yazar, özgün bir kurgu sunmuş bizlere ama sanki daha mı hissedilir yazsaydı diye düşünmedim değil. Ben sadece fobimin geçtiği yerlerde tepki gösterdim, bunun dışında mantık çerçevesi ile yaklaştığım bir kitaptı.
Kitap akıcıydı; olaylar nasıl gelişecek, çocuğa ne yapacak, nasıl yakalanacak, nasıl izini bulacaklar falan gibi soru işaretleriyle hızlıca okudum ama suçlunun kim olabileceği konusunda ayrı bir merak içerisine girmedim, daha çok olaylara odaklandım.
Bir konuda tahminde bulundum ve sonunda onun doğru çıkmış olmasına çok mutlu oldum. Genel olarak seriyi bakarsak ve kitaptaki çocuklarla empati kurarsak; gerçekten kimsenin yaşamasını istemeyeceğimiz ve yaşayan kişilerin psikolojisinin ne derece berbat olabileceğini görebiliriz.
Kitabın konusu; Helena Vakfı Engelli Yurdunda gece Sarah adında doğuştan kör olan, 8 yaşındaki bir kız çocuğu kaçırılır. Polislerin araştırması ile aynı benzerlikte olan, Sina adında başka bir çocuğunda 10 yıl önce kaçırıldığı ortaya çıkar ve bu, akla suçlunun aynı kişi olabileceğini getirir.
Suçlunun psikopatça davranışları, polisin iz sürme ile kaçırılan Sarah'ı bulma uğraşı, bir abinin kardeşinin katilini bulma çabası ve kaçma, kovalamaca derken kendinizi olayların içinde, psikolojik bir serüvende bulacaksınız.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.