Yeraltı edebiyatı sevmediğimden bana hitap etmedi pek. On civarı öyküden oluşuyordu. Yaşları çocukluk ile ergenlik arasında değişen erkeklerin gözünden okuyoruz. Alt sosyal sınıflardan geliyordu çoğu. Ben de öyle bir çevrede büyümüş biri olarak bazı olayları abartı buldum. Örneğin öykülerden birinde 14 yaşındaki bir çocuk bara gidip, alkol alıp, abisinin 25 yaşındaki sevgilisine taciz denebilecek davranışlarda bulunuyordu. Bir başka öyküde 8 yaşındaki bir çocuk babasından gizli sigara içtiğinden ve otuzlarında bir kadına duyduğu şehvetten bahsediyordu. Bu olayların yaşanabilmesi için sayısız tesadüfün bir araya gelmesi gerek. Ayrıca kitapta yer verilen taciz sahneleri bazı okurlar için rahatsız edici olabilir çünkü bunun yanlış olduğuna dair bir ifade yoktu. Beni rahatsız etmedi, öykülerdeki anlatıcı profili gereği böyle olması gerekiyordu. Bunların yanında küçük yaşlarda kurulan denklemlerin basitliği kendi çocukluğumu anımsattığından bir miktar duygulandım. Çocukların yaptıkları hatalardan sonra sürekli ebeveynlerinin kulağına gitmesinden endişe etmesi, eğer öğrenilirse ne yapacaklarına dair kurdukları senaryoların masumluğu çok gerçekçiydi. Okurken ben de onlarla beraber kaygılandım. Okumanın zaman kaybı olduğunu düşünmüyorum ama okumamak da bir şey kaybettirmez. Ağır bir kitaptan sonra akıcı bir şey aranırsa okunabilir.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.