Ben Anna Karenina ve Sefiller gibi çok büyük yapıtların maalesef ki küçükken kısaltılmış versiyonlarını okuyarak zaten hatayı en başından yapmıştım.. Yıllarca bu kısaltılmış versonunu okuduğum her kitabı unutmayı bekledim ki asıl versiyonlarına başlayayım. Ama bir türlü unutamadım. Hele ki Anna Kareninanın sonunu unutmam için galiba hafıza kaybı yaşamam lazımmış. E o da yaşanmadığına göre başlamalıyım diyerek açtım 1062 sayfalık Anna Kareninamı yumdum gözümü.. Her şeyiyle muazzam olan bu uzun versiyondaki insan tahlilleri Anna'nın kişiliği Vronskiy'in karakteri.. İkisine de çok bağlandım ve aynı zamanda üzüldüm. Bu başyapıt esasında sayfa sayısıyla korkutmamalı çünkü her türlü bitiyor sonlara doğruysa akıyor.. Ama ahh Anna.. çok şey söylemek ama hiçbir sözün anlatmak için yeterli olmayacağını bilmek..
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.