Ömür iklim Demir’in Muhtelif Evhamlar kitabı ilk olarak ismiyle çekti benden. Kitapların ismi çok önemlidir, okuyucuyu ilk oradan çekersiniz önermesinin ispatı gibi. Kitapçıda tesadüfen görseniz açıp karıştırırsınız ne anlatmış acaba diye. Yazarın ilk başarısı burada.
Kitap on ayrı öyküden oluşuyor. Her öyküde yalnızlığının içinde kıvranan, yalnızlığından memnun, yalnızlığını kabullenmiş vs karakterler var. Yalnızlıkla ilgili bir derdi var kesin. Bana göre yazarın bir diğer başarısı ise işlediği olaylarla karakterlerin yalnızlığını arabeskvari bir acıya dönüştürmemesi. İncelikle işlenmiş hikâyeler okuyorsunuz. “Yalnızım, ölüyorum, travmalarımdan bahsetmek istiyorum size,” diye bağırmıyor da “yalnızım. Evet, ne yapacağımı bilemediğim zamanlar da oluyor bakın mesela ne olmuştu,” gibi anlatıyor. Ölümleri, cinnetleri bile o kadar doğal anlatıyor ki zaten olması gereken buymuş gibi okuyorsunuz.
Yazar bazı hikâyelerinde ortak mekân ya da karakter kullanmış. Hikâyeleri arasında metinler arası tekniğini kullanmış neredeyse J bir hikâyede ana karakter olarak gördüğünüz kişi diğer anlatıda figüran olabiliyor. Ben bu oyunu çok sevdim.
Yazarın dili çok güzel. Orijinal teşbihleri var. Okumaya değer tavsiye bir kitap.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.