Çocuğa bizim ona bağırabileceğimizi ama onun bize bağıramayacağını, bizim onu eleştirebileceğimizi ama onun bizi eleştiremeyeceğini, bizim ona öfkelenebileceğimizi ama onun bize öfkelenemeyeceğini öğretmişsek, çocuk acının, öfkenin, suçlanmanın pasif alıcısı olduğunu öğrenecek ve bir başkası karşısında da böyle davranmaya, zihinsel, fiziksel ve cinsel; her anlamda suistismal edilmeye açık hale gelecektir. Çocuğun içindeki "iç anne-baba" sert, otoriter, sorgulanmaz olarak içselleşirse, çocuk herkese karşı sert anne-babanın karşısındaki ezik ve pasif çocuk olarak davranır.
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
