Bir Dönmez klasiğiİnsan
Uzun zaman sonra tekrar Ömer Faruk Dönmez eseri okumak nasıl keyif verdi anlatamam .
Kara mizahı bana okuduğum zaman keyif veriyor ve dem vurduğu konular öyle bizim dertlerimiz ki, okuyucunun üstüne alınmaması mümkün değil.
Hikayemiz üç bölümden oluşuyor;
Üç medrese arkadaşı olan Abdullah, Hüseyin ve Zâhid'in, üç farklı hayat (içsel) yolculuğunun bir kesimini okuyoruz her bölümde ve son iki bölümde bunlara eşlik eden bir kitap "Müslümanların Hristiyan Oluşu".
Satırlarında insanların din, kültürel cahilliğinden, yozlaşmasından dem vuruyor yazar.
Son bölümde yaptığı anlatım değişikliği ile sevgili Dönmez, tam anlamıyla yazarlığını konuşturmuş. Diğer bölümlerde, hatta eserlerinde okuduğumuz sadece şikayet eden karakterler değilde insanın 'aslına' vâkıf karakterleri konuşturması, müellif olarak fikirlerini, birikimlerini de sunmuş okuruna.
Ömer Faruk Dönmez'in sert bir üslûbu var (argo'ya varabilen, neyse ki bu eserinde fazla kullanmamış), diğer kitap yorumlarımda söylediğim gibi, olduğu gibi yazıyor Dönmez, sevilip, sevilmeyeceğini umursamadan okur'a bırakmış bu kısmı.
Benim nezdimde, doğruları söylediği için ben rahatsız olmuyor, alacağımı alıyorum, keyif de duyduğum bir kalem açıkçası.
Hiç okumamış olanlara "Bir Yobazın Günlüğü", "Hamza" ile başlamayı tavsiye edebilirim, çünkü esprili dili hâkim, argoyu saymazsak, okutturuyor kendini.
Başka yorumlarda görüşmek dileğiyle,
Vesselam
Dervişan 
Ömer Faruk Dönmez
Dervişan Ömer Faruk Dönmez46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.