Dikkat Sürpriz bozan içerebilir:)Düşünce
“Lütfen normal ol artık” kitabın arka kapak yazısının ilk cümlesi bu , ayrıca da ana teması . Tüm sadeliğine, yalın anlatımına rağmen düşündürücü, biraz karanlık bir metindi. Otuz altı yaşındaki Keiko Furukura, bir süpermarkette 18 yıldır yarı zamanlı kasiyer olarak çalışan bir kadındır, tam zamanlı işe geçmemiştir, bekardır, bakiredir, ilk anılarını hatırladığı andan itibaren kendisi ile ilgili birşeylerin insanlara tuhaf geldiğini farkeder, ama neden tuhaf geldiğini bir türlü anlayamaz, sadece normal olmak ister, ama normal nedir? Bunun için başkalarının davranışlarını, mimiklerini, konuşmasını taklit eder, nereden kıyafet aldıklarını, neye kızdıklarını, nasıl yaptıklarını hep gözlemler ve uygular, toplumun beklentisini karşılamak, göze batmamaktır amacı.. bunun için de herkesin kendisinde tuhaf bulduğu kısımları silip atmaya çalışır. Aslında kitapta hiç bahsedilmese de, çocukken arkadaşlarından birinin kafasına kürekle vurduğu ya da ölen kuşu yemek istediği o sahne de, başka insanların düşünme şeklini anlamadığı için belki otizmlidir dedim …belki.. belki benim de normal algım devredededir ve sorguluyor, yargılıyordur onu ve yanıltıyordur beni.. belki.. nedendir bilmem bana biraz da “Naif.süper” adlı kitabı çağrıştırdı. Tabii ki uzakdoğu edabıyatının - bana öyle gelen - soğukkanlı, doğrudan anlatımı yönünden değil, iki kitapta da, ana karakterin kafasındaki düşünceleri aktarma şeklinden, burada normal olmayı, orada iyi hissetmeyi sorguladığından olabilir . Neyse Keiko bir noktada iyi de olsa kötü de olsa bir değişikliğin gerektiğini farkeder. Daha doğrusu toplum bunu dayatır. Çünkü o hafta 12 kere neden hala yarı zamanlı bir işte çalıştığı, 14 kere de neden hala evlenmediği sorulmuştur, bu defaki değişiklik de toplum beklentisini karşılayabilecek midir? Peki değişiklik Keiko Furukura için gerekli midir gerçekten? ..
·
568 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.