İlginç bir cümleyle başlayan romandı. Küçük bir kız çocuğunun ölümüyle birlikte baraj köyüne düşen bir karanlığı konu alıyor.
O köyden 'katilin oğlu' olarak ayrılan Sovon'un hikayesi gerçekten çok yorucu. Okula gitmekte zorlanan, insanlarla iletişime geçemeyen biri haline gelmiş. Eh, peşini bırakmayan bir geçmişi var.
Garip bir şekilde yedi yıl öncesini anlatan bir roman taslağı bulmasıyla geçmişe gidiyoruz. Her karakterin bakış açısından neler olduğunu görmek güzeldi ama o kadar uzamıştı ki açıkçası bunaldım.
Bu kitap... Aşırı nemli odada cam açamadan kalmaya benziyordu. Bitmeyen bir karmaşa ve yoğun duygular yorucuydu. Nefes almaya izin vermeyen bir yapısı var.
Ahım şahım bir kurgusu yok. O nedenle 'Eh~' diyorum. Gizem tarzında bir romanı ilk kez bu kadar yavaş okudum. Akıcı değildi o nedenle de beni içine çekmedi.
Bir an önce bitsin diye bekledim.
Tavsiye edeceğim bir kitap değil maalesef.