Bilinmezlik, çaresizlik. Çaresizlik ise korku. #Stefan ZweigRoman
Bu kitabı okuduktan sonra ne söylenebilir, nasıl anlatılabilir ya da nasıl kelimelere dökülür bilemiyorum. Duyguları kelimelere dökmek, benim için her zaman zor olmuştur. Ama görünen o ki Zweig, her zamanki gibi harika bir iş çıkarmış. Kelimelere dökmekle kalmamış, okuyucularına bizzat yaşatmak istemiş. Kendimi birçok kez Irene’nin yerinde hissettim. Sanki o çaresizliği o değil de ben yaşıyordum.
Bazen, kötü bir durumda oluruz ve kötü sonuçlar bekleriz ama aslında kötü sonuçlardan daha kötü olan ise beklemenin verdiği çaresizliktir. Hatta bazen ne olacaksa olsa da bitse deriz. Çünkü en kötünün bile bir sınırı vardır.
Bazen ise beklemenin verdiği çaresizliği kısa yoldan çözmek isteriz. Ama bu bir çözüm müdür, yoksa daha büyük bir ısdırabın kapısı mıdır, kim bilir. Sanırım benim için her zaman beklemek daha iyi bir çözüm gibi görünüyor.
Kitaba gelecek olursak, Irene ablamızın küçük bir haz için ne kadar büyük bir bilinmezliğin içinde kaybolduğunu görüyoruz. Ve bu bilinmezlikte boğulacak mı yoksa kurtulacak mı derken, onun yerine biz boğuluyoruz. :D
Keyifli okumalar dilerim...
·
88 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
