Kitabı okurken Simon'ı ve çoğu zaman Domuzcuk karakterini benimsemiştim, şimdi dönüp bakınca ve sonda da belirtildiği üzere Simon iyiliği Domuzcuk ise aydın kafa yapısını temsil ediyordu. Ayrıca Domuzcuk'un ölümünde bile bu ayrıntı bize resmedildi. Çocuklarda vahşiliğin, bir topluluk olarak, bu boyutlara ulaşabilceğine inananlardan değilim maalesef. Bu yüzden kitabın gerçekçiliğinden çok alegorik yapısı üzerinde durdum üzerine düşünürken. Roger saf kötülüğün temsilcisi olsa da okurken yüzümü tek buruşturan kişi Jack'ti. Nedeni gayet açık, insanların içindeki kötülüğü ortaya çıkarması ve faşist kabul edilemez -ki benliğini maskelerle kendinden bile gizlemeye çalışması da çabası- kişiliğiydi. Küçük Hitler. Akıcı ve okuması keyifli bir kitaptı. Kara mizahı ve sembolik anlatımıyla bize bu kitabı sunan Golding'e teşekkürler.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.