Dostoyevski'nin ilk yazdığı roman olan İnsancıklar, yaşlı bir adam olan Makar Alekseyeviç ile genç bir kız olan Varvara Alekseyevna arasındaki mektuplaşmalardan oluşuyor. Yoksulluğun ve ezilmişliğin içerisinde hapsolmuş bu insanların çaresizliği her mektupta açıkça hissediliyor. Zaten bu çaresizliğe baktığımızda bu insanlara neden "insancıklar" denildiğini anlamak zor olmuyor. Çünkü bu insancıklar o kadar karamsar ve çaresiz bir durumda tasvir edilmiş ki, kaldıkları çaresizlik karşısında kendileri için değerli her şeyi geride bırakarak bunlardan vazgeçebilmeyi göze alıyorlar. Bir umut her şeyi yoluna koyabilme umuduyla...
Toplumun büyük çoğunluğunu oluşturan; ezilen, acınası durumda olan, çaresiz "insancıkların" anlatıldığı okunması gereken bir kitap...