Yüzyıllık YalnızlıkEdebiyat
Şimdi bu kitap hakkında çok fazla yorum var bu incelemeyi de benim gibi ahlak anlayışına ters olan ve bir önyargısı olan kişilerin içindeki kuşkuları söndürmek için yazıcam.Bir kitap ya iyidir ya da kötüdür.Ahlaklı veya ahlaksız diye bir kitabı nitelendirmek o kitaptan öğrenebileceğin çoğu şeyi mahrum bırakır.Kendimden biliyorum.Bu kitapta benim için öyle oldu.Ön yargımı yıkmasaydım 6 Aralık 1928 yılında colombiyada yapılan muz işçilerin katliamından,bu katliamda ölen insanların sayısının hiçbir zaman tam olarak bilinememesinden bunlardan bihaber olacaktım.Şimdi diyeceksiniz ki biz bu bilgiyi ne yapalım.Bu bilgiyi ben yüreğimde aklımda yaşatmış olacağım sizde öyle yapın.Tarihte yazılı olarak bu insanların ölüsünün kaç tane olduğu dahi bilinmezken,ölülerini saymaya bile lüzum görülmemişken ben bunu bildiğimde bu onlar için bir onur olacaktır.
“Demek sende inanmıyorsun,” dedi.
“Neye inanmıyorum?”
“Albay Aureliano Buendia’nın tam otuz iki iç savaşta çarpıştığına ve hepsinde yenildiğine.Askerlerin üç bin işçiyi istasyonda kıstırıp makineli tüfekle biçtiğine ve cesetlenen iki yüz vagonluk bir katara yüklenip denize döküldüğüne.”
Bu diyalog bu acımazsızlığın içindeki acıyı bana gösteriyor umarım okurken size de gösterir.Yüreğimde ve aklımda yaşatacağım.Bu yüzden canlar ön yargılı davranmanız size bazı şeyleri kaybettirebilir.Ama bu ön yargıyı yıkmanız size çok şey de kazandırabilir.Kendi kanımca da marquez’in asıl anlatmak istediği bu. Tabi yaşanılan ensest ilişkilerin yanlışlığını ve doğurduğu sonuçları ve bu sonuçlardan en mutlak olanının her bir aile üyesini sonsuz bir yalnızlığa gömdüğünü elbetteki bunu da anlatmak istemiştir ama bu olay örgüsünün alt metini kamuflaj şeklinde bir görev gördüğünü düşünüyorum.İyi okumalar :)
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.