ŞU EVDEKİ KÜTÜPHANELERİ YIKMANIN ZAMANI GELMEDİ Mİ?
Evde oluşturulan kütüphaneler hakkında hiç olumlu düşünmüyorum. Son zamanlarda gerek gerçek hayatta gerekse de sosyal medyada gördüğüm ev kütüphaneleri beni aşırı rahatsız etmeye başladı. Ara ara "başvurulmayacak" kitapların, kitaplıkta durmasını artık tıpkı bir ceset gibi görmeye başladım. Okunmaya bırakılmış ya da yıllarca sonra ikinci defa okunacak bir kitap hücre hapsine alınmış bir kitap gibi gözümde. Okunacak o kadar çok kitap varken kaç tane kitaba iki defa dönülür ki!? Bundan dolayı kitaplıklar da bir mezarlığa dönüşür gözümde. Kitaplarımın tümünü kütüphaneye bağışladım, aldığım kitapları da okuduktan sonra mutlaka bağışlarım. Çünkü kütüphanelerde bir sirkülasyon var. O kitap başkalarının elinde böylece hayat buluyor. Bu kararı ilk aldığımda bazı arkadaşlarım benden kitaplarımı istedi. Çok azına, okuduktan sonra kütüphaneye bağışlamak şartıyla onlara verdim.
Okunmayacak kitaplara bakmak görsel olarak bir hava verebilir. Ki görenlerde de hayranlıkta uyandırabilir ve öyledir çoğu zaman. Gören vayy ne kadar da çok kitabın var. Yani ne kadar da bilgilisinin örtülü tarifi gibi. Ama bir ajandaya veya bir A4 kağıdını panoya ya da çalışma masasının bir köşesine okuduğun kitapaların ismini ve bitirme tarihini yazman kitaplık tablosundan çok daha verimli olduğunu görebilirsin. Çok basit bir şey aslında. Fakat egonun ve pintiliğin(bir de ek olarak ekonomik kriz var tabi) bu kadar revaçta olduğu bir dönemde bunu yapmak yürek ister. Bunu da ancak olgunlaşmış okurlar yapabilir. Ya da şöyle psikolojik bir zeminde ifade edecek olursam "entelektüel mastürbasyon*" hazzından kendini kurtarmış olgun insanlar bunu yapabilir. Umarım bu yazıyı okuyan herkes o olgunluğa erişir ve o kitap mezarlıklarına son vererek hem kendilerine hem de çevrelerine "daha" faydalı birer okur olurlar.
··
5 +1'leme
·8,6bin Gösterim
28 Yorum
Kütüphanem en büyük hazinem. Düşüncenin önünde saygıyla eğiliyorum, ne mutlu. Ben bu konuda çok egoist ve bencilim maalesef. Kitaplarım benim için sahip olduğum en değerli “mücevherlerim” kelime bulamadım bir an “pardon ne derler” :) şaka bi tarafa, yeri geliyor not tutuyorum, altını çiziyorum cümlelerin, bazen yorumluyorum, yani biraz bana özel, mahremiyetim gibi aslında, bilmem anlata bildim mi, başkası görsün istemem yani. Her şeyden önemlisi ileride evladıma bırakacağım en büyük miras. Paylaşmak elbette çok güzel ama işte ben böyleyim yapacak birşey yok 🤷🏻♀️ ileride fikrim değişir mi bilmiyorum? Zor gibi sanki🤔
Evdeki kütüphane fikrine katılmıyorum. Tekrar okumasam da tekrar elime alıp en azından altını çizdiğim cümlelere tekrar bakmayı seviyorum. Eee tabi bir de çocuklarıma miras bırakma fikrim var. Bazılarının içine not yazıyorum. Okuyana sürpriz, 😇😇
Günaydın, hayırlı sabahlar hocam yine farklı bir görüşle karşımızdasınız. Çoğunlukla size katılırdım lakin bu görüşünüzün tamamen aksini düşünüyorum. Aynı zamanda içeriğinde ki bir cümlenizinde tam tersini iddia ediyorum yaşım sizin tabirinizle ergenliğin üzerinde ama ergenlik öyle yaş sınırıyla belirlenecek bir hal değil, ergenlik dediğimiz şey aslında bireyin henüz kişi olamayışı, kendini bulup tanımaya başladığı duygu karmaşası. Bunu üzülerek söylüyorum ki bazı insanlar kendilerini ergenlik tabiri altında ki ben bu tabiri ergenlik olarak asla kabul etmem kişileşmek derim işte bazı insanlar yedisinde bazısı ise yetmişinde ( farketme-arama-bulma-tanıma-kabullenme) gibi etapları tamamlayarak kişileşme gösterir. Atalarımızım da dediği gibi akıl yaşta değil baştadır. Yaş alarak değil yaşayarak olgunlaşır insan. Kitaplığa gelecek olursak Z kuşagının bugünkü hali sizin bu tutumunuza elverişli değil. Çok tutarsız gördüğü her şeye meyilli iyi-kötü farketmeksizin alışma alışkanlığı olan bireyler. Ben onlara eşya dolu bir ev, tabak-bardak dolu bir mutfak yada hiçbir şey bırakmayarak bir boşluk bırakmak istemem zira ceddini bilmeli nasıl yaşadığını neler yaptığını ne okuduğunu neye değer verip neyi önemsemediğini. Buna bu dediklerime tarih kitapları okuyarak ulaşamaz bakarak görerek tanıyarak denimleyerek ulaşa bilir. Ekonomik kriz zor ama bana sorarsanız kitap yerine o kadar çok zararlı şeylere çocuklar para harcıyor ki kitap bu sıralamada en masumları arasında kalır. Benin sizin tabirinizle kocaman bir " kitap mezarlığım " var ama ben bu mezarlıga sahip olmayı ailemden ögrendim büyüdüğüm evdede kocaman bir " kitap mezarlığı " vardı. Ben kitaba değer vermeye çok küçükken başladım yere bardak düşürüp kırsam annem canın sağ olsun derdi ama kitaplara zarar verince onların önemini degerini emeğini anlatır ilerde bana neler katacağından bahsederdi. Bende çocuklarım öyle büyüsün isterim arkama boş bir düzen değilde kağıt kokusu o yapraklarda yazan öyküler her neslin kendi içindeki duygusal değer savaşı ve koskocaman bir tarih bırakmak isterim. Yaşayarak tecrübe ettim bir insanı en iyi okuduğu kitaplarda altını çizdiği cümlelerle tanıyabilirsiniz bende böyle tanınmak isterim... Umarım yorumum sizi üzmez🌸🌸🌸
Öncelikle yazıyı okuyup, düşüncenizle birlikte hayatınızdan somut örnekler verdiğiniz için teşekkür ederim 😊.
Ama ergenlik konusu malesef yanlış anlaşılıyor. Buradaki "ergenlik" sadece benzetme. Ergenliğin felsefi tarafını değil "ki ben de anlattığınız ergenlik konusuna katılıyorum buna 50 yaşında ki çocuklar somut örnek hatta Doğan Cüceloğlu nun 'Yetişkin Çocuklar ' kitabı tamamen bunun üzerine" burada sadece bir metafor olarak biyolojik ergenliği örnek verdim. Yani vucuttaki bir takım gelişmeler neticesinde aklın duygunun gerisinde kalması. Umarım anlaşılmıştır. 😊
İkinci olarak bir çocuğa kitaplık gösterilerek takdir edersiniz ki kitap okuma alışkanlığı kazanması için yeterli değil. Ergenlikten çocukluk dönemine geçecem😂 çocuk elinde kitap okuyan ebeveyn görürse kitap okuma alışkanlığı elde eder. Rol model alma konusu bebeklikten başlar benden iyi bildiğiniz bir konu😊. Son olarak dediğim gibi ben de bile halihazırda 100 ün üzerinde kitap var bu her geçen gün artacak. Çünkü baş ucu ve kaynak eserler tabi ki evde olacak. Ama benim çizdiğim yerleleri benim çocuğum 25 30 sene sonra ancak okuyabilir. Yaşına göre resimli kitaplardan çocukluk dönemi ve gençlik kitaplarına kadar bir sürü benim kitaplıkta olmayan eserleri okuyarak gelecek. Peki benim kitaplara ulaşması için o kitapları hücre hapsine almaya değer mi? İşte burda kişinin özgür iradesi devreye girer. Kimsenin iradesine müdahele edemeyiz ve saygı duyarız 😊 Tekrar teşekkür ederim. Renk kattınız🙏🌼☘️
Çok doğru. Bilgiyi kendine alıp hapsetmek yerine paylaşarak çoğaltmak daha değerli. Benim mini kütüphanem burası ve temin edemediğim bicok kitabı da e kitap şeklinde okudum. Listemin en az yarısı bu şekilde. Kitap değişimi yapmak da güzel oluyor. Ben kuzenimle öyle yapıyorum Okuduğumuz kitapları değiş tokuş yapıp okuyoruz. Sonra o kitapları yine farklı kitaplarla. Önemli olan okumak bilgilenmek bunları hayata entegre etmek ve paylaşmak. Elbette çok beğendiğin kitapları elinin altında bulundurmak istersin o ayrı ama gösterişe de gerek yok. söylediklerinize katılıyorum.
Düşüncelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim 😊.. ayrıca tebrik ederim🙏
kitapla kalın😊☘️
VüsaIe Quluzadeh İşte ben de onu diyorum. 1 kez okunacak kitaplara karar verdikten sonra tutma elinde 😊Reklam
İnceleme güzel olmuş kaleminize sağlık 🌸 yalnız sizin incelemeyi okuyana kadar daha farklı düşünüyordum evime kocaman bir kütüphane yapmak gibi sizin tabirinizle henüz ergen olduğum İçin 😁 bu gibi duyguların olması normal diye düşünüyorum.. egoyu şimdilik tatmin edelim bakalım :)
Ergen değil ama "ergen gibi". Tabi efenim "yeni gelin" akımına uygun harika kitaplıklar var. Evi düzmeye başlarken haber edin. Damada güzelce fatura edelim. Malum evlendikten sonra o tür masraflara pek gelmezler😁😁
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.