Tam tersi de geçerli tabii…
Allah muhafaza! Allah (şanı en yüce) mühim olmayanı tanıma farkındalığı ve ondan vazgeçme cesaret ve gücü versin bizlere. Mühim olmayanı da baştan görüp yaklaştırmasın bizi. Amîn!
.
Yani hayatımızdaki bir şeyin mühim olmadığına karar verdikten sonra mühim olanları belirleyip onlara sarılmak gerekiyor… Yoksa önemsiz olan kalpten ve hayatımızdan çıkmıyor 🤔 Biz mühim olanla uğraşınca gereksizin, fazlalığın, zararlının hayatımızdaki yeri daralıyor ve o darlıktan hoşlanmayıp bizi terk ediyor. 🤔
“Boş kafa şeytanın çalışma odasıdır.” demiş biri! O halde boşluklarını (mühim olan şeylerle) doldur/malısın., boşluğa meydan verme/melisin. 👍
Şu da var, önemli bir ayrıntı olarak.
“Def-i mefasid celb-i menafiden evladır.”
Mekanı temizlemek ve temiz tutmak gerekir mühim olan için…
Diye düşündüm, düşünüyorum!
En mühim olan da BENDE (tanımlı olanlar) olmalıdır; kalbim, aklım, zekam, ruhum, kişilik ve karakterim, hayat yol ve yolculuğum, elimin altındaki hayatım, ailem, işim vs. Ancak bundan sonra ve bununla birlikte mühim olanla olmayanı ayırt edebilir ve mühim olanı sevebilirim…
Diye düşündüm, düşünüyorum!