Hani Cemal Süreya, TRT yayınında kendini anlatırken “1931 yılında doğdum. 1937 yılında annem öldü. 1944 yılında Dostoyevski'yi okudum. O gün bugündür huzurum yoktur. Biyografim bu kadar.” diyor ya gerçekten Dostoyevski okuduktan sonra eskisi gibi olmak imkansız...
Dostoyevski 1866 yılında yayımladığı Suç ve Ceza eserini Hegel'in düşünce ve felsefesi üzerine dayandırmıştır. Eser suçun psikolojik öyküsünü ve ahlaki sonuçlarını, suçu işleyen kişinin düşüncelerini ve toplumsal durumların suça etkilerini konu almaktadır.
Ana karakterimiz Raskolnikov St. Petersburg da yaşayan akıl ve vicdan sahibi olmasına karşın toplumsal eşitsizliklere karşı nefret duyan ve kendince adaleti sağlamak isteyen bir hukuk öğrencisi. Aynı zamanda maddi olanakları yetersiz dönemin tüm acı ve yaralarını içinde taşıyan bir genç. Eşyalarını rehin bıraktığı tefeci kadını öldürmeye karar verir ve bunu gerçekleştirir. Olaydan sonra yaşadığı psikolojik değişimleri, kendi iç hesaplaşmalarını hissederek okudum.
Kitabı okurken bir çok konuyu sorgularken buluyorsunuz kendinizi.
Suç nedir?
Neye göre belirlenir?
İyilik için kötülük yapmak, kötülük olmaktan çıkar mı?
İçinde bulunulan ortamın suç üzerinde ki etkileri nelerdir? vb.
Suç ve Ceza çok derin bir kitap her karakteri okuyucuda farklı izlenimler bırakıyor.
Rus edebiyatının mihenk taşı, Dostoyevski'nin miladı. Benimse ara ara sayfalarını karıştırıp ruhumla yüzleşeceğim mükemmel bir kitap.
Ayrıca 1970 yapımı filmi de mevcut tiyatro tadında siyah beyaz bir film kitaptan sonra müthiş gidiyor..
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.