Kitap, yazarın okuduğum ilk kitabı. Severek takip ettiğim bir psikolog en sevdiği kitabın bu kitap olduğunu tekrarlayıp durunca ben de artık okuyayım demiştim uzun zaman önce. Başlarda kafam çok karıştı çünkü kitap bir aileyi anlatıyor ve tıpkı bizdeki gibi aile büyüklerinin isimleri doğan çocuklara veriliyor. :) Ve daha kafa karıştırıcı bir şekilde. O yüzden kitabın başına bir soy ağacı çizmişler ama ne kadar işe yarıyor tartışılır. Ben bir süre sonra yorulup bakmayı bıraktım. Yine de önünde sonunda taşlar yerine oturuyor.
Kitabı okurken, çocukluğuma döndüğüm anları hisseder gibi oldum çünkü ben de köyde büyüdüm. Karakterler fazla gerçekçiydi. Yapmacıklıktan uzak anlatışı hoşuma gitti. Yazar kitabında büyülü gerçekçilik akımından faydalanmış, ilk kez rastladım böyle bir anlatıma ve bu kadar gerçekçi karakterlerin hayal unsurları da içermesi garip hissettirdi. Kitapta en sevdiğim şey de sanırım verilen ince mesajlardı. Eğer dikkatli okumuyorsanız bunları kaçırmanız çok olası. Yakalayınca da dünyanın sırrına ermiş gibi hissedebilirsiniz.
Yazarın hayatını biraz araştırınca evlilik dışı bir çocuğu olduğunu, onu hayatı boyunca herkesten sakladığını öğrendim. Böylelikle kitaptaki olayları neden yazma gereksinimi duyduğunu anladım sanırım. Kitap pek benlik sayılmaz ama yine de okunmayı hak ettiğini düşünüyorum. Hatta ikinci kez bile okuyabilirim ilerde. İlk kez okuyacaklara şimdiden bol sabır ve haz diliyorum. Neden haz dilediğimi de kitabı okurken anlarsınız diye düşünüyorum. İyi okumalar ^^
·
296 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.