Bu kitap Ahmet Ümit'ten okuduğum ilk kitap,o yüzden kitapta beğenmediğim bir anlatım,düşünce olsa dahi ön yargılı olmamaya çalıştım kitabı okuma sürecim boyunca.Kitabın başı 3 tane erkek karakterin,onların arasından bir kişinin olayları kendi ağzıyla anlatmasıyla başlıyor.Kendilerini tanıtma,karakterlerini,mesleklerini,yaşamlarını anlatma üzerine...Kitabın ortalarında,romanın türü polisiye olmasına rağmen sanki Beyoğlu tanıtım afişi var gibi hissediyorsunuz,çünkü çok fazla Beyoğlu'dan bahsetmiş,Beyoğlu'nun sokaklarından,kafelerinden,Beyoğlu'nun tarihinden.Ve de biraz fazla tekrar etmiş kelimeleri. Benim Beyoğlu'yla alakalı tek bildiğim yer İstiklal Caddesi ayrıca,o yüzden kendimi çok fazla 'konum' bazında kitabın içinde hissedemedim ama karakterlere alıştım.Kitabın ilerleyen yerlerinde eğlenmeye başladığımı söyleyebilirim bu arada,hem tarih anlatılırken dikkatimi çektiği için hem de olaylar geliştiği için.Kitabın sonuna kadar hiçbir şey anlamıyorsunuz,son 10 sayfada her şey açığa çıkıyor.Sonla alakalı çok şaşırdım mı diye sordum kendime,yazılanları okumuştum çünkü,ama bu soruma henüz cevap bulamadım.Ahmet Ümit'i sevdim.Aslında solculuğun,sağcılığın,devrimin,komünizmin,kapitalizmin vesaire çatısı altında bulunan insanlardan pek hoşlanmam,ideolojilerin altına sığınan insanlardan yani,bana insanın kendi hayatındaki düşünce ve kendini bulma sürecinde bir engel gibi geliyor,set çekiliyor gibi sanki.Armağan Çağlayanla olan videosunda fikirlerini açıkça belli etmesi ve insani yaklaşımını ideolojilere karşı olan fanatizmden daha üstte tutması çok hoşuma gitti.Diğer kitaplarını okuma isteği var içimde,o videoda da neden anlattığım gibi taslak çizip kitap yazdığını,tür olarak polisiyeyi seçtiğini anlatıyor.Genel olarak iyiydi kitap,ben aynı kitabı ikinci defa okuduğumda daha iyi anlayan ve daha zevkle okuyan bir insanım.Bu yüzden ilerde bir kere daha şans vermek istiyorum bu kitaba.
·
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.