Gittikçe bir bedene bürünen
Sesi bile sessizleştiren
Yorgunluğu yoran
Eşyayı değersizleştiren
Bir anlatmama sancısı
Anima Yayınlarından çıkan çiçeği burnunda şairelerimizden İnci Çallı'ın şiir kitabı Arınma Ayini yeni bir yazar olmasına rağmen gayet güzel şiirlerden oluşmakta. Her ne kadar bir önceki okuduğum yine aynı yayınevinden çıkmış olan Hiç Seslenmemiş Olan kitabını daha çok beğenmiş -ya da felsefi içerikli olmasından ötürü bana daha çok hitap etmiş- olsada; Bu kitap da yazar daha çok duygusal, aşk içerikleri şiirler kaleme almış. Bana bazı dizeleri biraz Şükrü Erbaş'ın üslubunu anımsattı. Bu arada kitabın ismi "Anlatmama Sancısı" olsaymış daha hoş olabilirmiş :), diyorum ve kitabı beğendiğimi belirtmekle birlikte; kendisine yazarlık hayatında başarılar diliyor, birkaç alıntısı ile incelememi sonlandırıyorum.
"Kimi yorgun kimi puslu hepsi sevdalı"
"Anladım ki
Aşk saman kâğıdından gemilerdeydi
Gecenin bir vakitsizliğinde gelen ve giden"
"Hiç kimsenin hiç kimseyi sevdiğiydik
Ne kalacak kadar çok
Ne gidecek kadar az"
"Şarabı kanımızla mayalıyorlar
Ve sonra bize kâfir mi diyorlar"