Bu kitap için söyleyebileceğim en net şey, "kopuk" olması sanırım. Her şey birbirinden ve kendi içinde kopuk bu eserde.
Tomris Uyar'ın ikinci öykü kitabı Ödeşmeler, o amatör yazarın toy kurgusunda bir miktar boğulmuş. Normal mi, normal. Bu yazın serüvemini takip etmek güzel mi? Çok güzel. Ben memnunum. Her zaman mükemmeli okumak zorunda değiliz. Tomris Uyar gibi bir kalemin gelişimini takip etmek de özel bir şey.
Şahmeran hikayesi kitabın temposu, fikri le çok alakasız ve dışarıda duruyor. Fena değildi yine de.
Ödeşmeler başlığı altındaki öyküler ise belirsiz finallerinde hep bir ödeşme teması işliyordu.
Tomris Uyar okumalarım devam edecek. En iyilerinden biri değildi evet ama okunur yine de.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.