Bu kitapla ruhumda dönüşü olmayan bir yolculuğa çıktım.
Kitap genç Teğmen Drogo'nun ilk görev yeri olarak Tatar Çölü'ndeki, Bastiani Kalesi'ne tayin edilmesiyle başlar. Bastiani Kalesi'ndeki varoluşu, olay örgüsünün büyük kısmını oluşturur. Uzun süre kalmak istemediği bu bölgede beklemeye başlar. O kadar çok bekler ki, beklemeye alışır. Zamanında gözünde büyüttüğü muvaffak duygusunun altı boş bir emel olduğunu anlar.
Durdurulamayan zaman geride iz bırakır. Teğmen Drogo bu izlerden biridir. Var olmanın eksikliğini "çevresindeki her şey tatsız bir biçimde dans eder gibiydi" cümlesiyle anlatır bize yazar. Çekilen acının sadece kendine ait olduğu, kimsenin o acıya sahip olamayacağını anlar Giovanni Drogo. Peki ya Drogo'nun ayı görmeye vakti/vaktimiz olacak mıydı?
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.