Öncelikle yorumumda kitap içeriğinin süprizinin kaçmamasını isteyenler için biraz fazla bilgi bulunuyor. O yüzden devam etmeden ufak bir uyarı yapmak istedim.
Dinlenme ve Rahatlama Yılım’da karakterin maddi olarak her imkana sahip olmasına rağmen manevi olarak mutsuz oluşu onu bir senelik bir uyku da çözümü aramaya götürüyor. Onu bu bunalımının sebeplerini anlamak çokta zor değil; dünyadaki sahteliğe dair farkındalığı, travmaları, ebeveyn kayıpları ve narsistik yapısı. Aile kayıpları ve travmalarını geçmişe dair hatırlamalar olarak kitapta okuyoruz.
Kitaba başladıktan sonra hayal kırıklığı yaşadım. Hatta bu durum kitabın elimde sürüklenmesine sebep oldu. Çünkü kitabın büyük çoğunluğu bana göre kapalı bir anlatıma sahipti. Kapalı bir anlatımdan kastım yeteri kadar açıklandığını hissetmediğim karakterin iç dünyasıydı. Karakter uyuyarak sorunlarına çözüm aramaya başlamasından bir süre sonra uyku halinde bilinçsizce yaptığı şeyler olduğunun farkına varıyor. Okurken anlatıyı birinci tekil şahıstan dinlediğimiz için bilinçsizce gerçekleştirdiği bu eylemlerin ne olduğunu veya bu eylemlerden neler çıkarılabileceğini öğrenemiyoruz. Bu eylemlerden bir şey çıkarmamız gerektiği kanısına ise kitabın övgülerini okuduktan sonra kitapta benim mi kaçırdığım noktalar olduğu düşüncesiyle araştırmaya giriştiğimde yazarın kitapla ilgili bir röportajı sonucunda vardım. Yazar karakterin uyku halinde iken yaptığı eylemler için : “Bilinçli zihinde kendi kendine bulamayacağı şeyleri onun için isteyen bir benlik. Kendi başına tuhaf veya zor bulup da cüret edemeyeceği dersleri öğrenmesi için onu oyuna getiren bir benlik.” olarak tanımlıyor. Fakat ben kitapta bu kısımların çözümlendiğini düşünmüyorum ve benim içinde kitapta eksik olan bu çözümleme eksikliği. Karakterin psikiyatrını oyuna getirmesindense bu sorunları çözmesi gerektiğini de savunmuyorum çünkü bu karakterin tamamiyle başka biri olması demek. Ancak yazarın yukarıdaki niyetini kitabında açıkça işlediğini düşünmüyorum.
Karakterin dünyanın istediği kalıplara uymamaya karşı olan direnişine karşılık tam da bu kalıplara uymak için kendini paralayan arkadaşı Reva karakterini dünyanın düzenine karşı güzel bir eleştiri olduğunu düşünüyorum. Belki de Reva’ya bunca nefretinin bir sebebi de onun dünyada tahammül edemediği şeylerin temsili olmasıydı. Yazarın oluşturduğu bu kontrast, söyleceği sözü sakınmayarak aktarması ve durumuna acınamayacak kadar antipatik bir karakteri oluşturabilmesi beğendiğim noktalardandı.
Okumak isteyenleri caydırabilecek bir yorum olduğunu hissediyorum ve kimseyi belki de yararlanabileceği, hoşuna gidebilecek bir okuma deneyiminden mahrum bırakmak istemem. Herkesin bakış açısı, kitaplardan beklentisi, kitap beğenisi farklı ve bu benim kitapla ilgili deneyimimdi. Bu yüzden kitap sizi çektiyse yine de bir şans verin belki size hitap eder.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.