Sevdiği insanın mutluluğuna gölge düşürmemek için onun sevdiği ile bir hayat yaşamasına razı olan ve ona olan sevgisinden de bir nebze dahi azaltmayan koca yürekli kahramanımız .Nastasya ya olan sevgisi aşkı onu düş aleminden karamsar ve umutsuz dünyasına bir güneş olmuş cok kisa bir süreliğine de olsa ona bu dünyanin yaşanabilir bir yer olduğunu hatirlatsa da tekrar ayni dört duvar arasinda hayatina devam edecek olması onun buhranlı gecelerine ancak güzel bir rüya olarak kalacaktı .
" Yüce Tanrım ! O ne uzun , mutlu bir andı ! Bir insan hayatı için bu kadarcık bir an yetmez mi ?"
Dostoyevskinin bu sözü ile insanoglunun hayatında acilardan, karamsarliklardan , umutsuzluklardan sonra kisa ve mutlu bir anın insan hayatina nasil bir ışık saçtığını ve insanın içini ısitan bu mutlulugun insan hayatının geriye kalan kisminda hayata tutunmasina sağlayan etken olarak görebiliriz .
Uzun zamandır dostoyevski okumamıştım özlemişim, onun yazılarını ,hayal dünyasını karmaşık ruh halini ve insanlık dersi veren kahranmanlarini .
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.