Beyaz DişEdebiyat
" Kuzey Topraklarının yalınlığından sonra Santa Clara Vadisi'nde hayat çok karmaşıktı. Uygarlığın bu karışık, belirsiz ve çetrefilli karmaşasının istediği en önemli şey kontroldü, kendini dizginleyip sınırlamaktı; benliğin, havada uçuşan incecik bir örümcek ağı gibi hassas, titrek, mütereddit ve temkinli ama aynı zamanda çelik kadar sert ve katı olmasıydı. Hayatın bin yüzü vardı ve Beyaz Diş hepsinin gereğini yerine getirmek durumunda olduğunu anlamıştı."
Vahşi Hayattan, tanrı olarak düşündüğü insanların hayatına girmesiyle sahibine bağlı ve tek başına bir kurttur Beyaz Diş.
İlk sahibinin yaşadığı çadırlarda ateşi, insanları ve köpekleri öğrenir. Sevgiyle olmasa da mesafeli bir bağlılıkları vardır. Sonraki sahibi Güzel Smith'e Boz Kunduz tarafından bırakılan Beyaz Diş köpeklerle ölümüne dövüştürülür, nefretle bakar hayata.
"Nefes aldığı ortam nefretle, kötülükle yüklüydü ve bu durum, onun içindeki nefreti ve kötülüğü büyütmekten başka bir işe yaramıyordu."
Sevgi diye bir şeyi ilk defa Weedon Scott'la, onu yara içinde boğazına yapışan köpekten kurtaran kişide, tanır. İlk kez onun okşamasına ve çabalarına yanıt verir. Sevgiyi hisseder.
"Öte yandan onun bu yeni yöneliminde, katılaşmış olanı yumuşatıp daha iyi ve daha güzelle örerek tekrar şekillendirmek için baskı yapan, onu dürten şey, yine koşulların dokunuşuydu. Adıyla söylemek gerekirse bu dokunuş, Weedon Scott idi. Beyaz Diş'in doğasının köklerine ulaşıp iyice zayıflayıp donuklaşan ve neredeyse tamamen yok olmakta olan hayati gizil güçlerine dokunmuştu, nezaketle. Bunlardan biri sevgiydi."
Önce Kuzey topraklarında sonra Güney'e inen sahibi Weedon Scott'la birlikte oranın yaşamına uyum sağlar. İnsan tanrıların kurallarını, yasalarını öğrenir. Onlara itaat eder ve sahibinin sahip olduğu şeyleri korur, içgüdülerine sahip çıkar. Çok güçlü ve içgüdülerine sahip, asil bir kurttur.
Beyaz Diş, Kutlu Kurt'tur.
İlk önce kurtların vahşi hayatından bahseder ilk sayfalarda yazar. Böylece Beyaz Diş'i ve insan tanrılarla olan ilişkisini daha iyi hissedebiliyoruz.
Beyaz Diş'i okurken yüreğimi sımsıcak hissettim. Beyaz Diş'i tanımlayacak olsam asalet derdim. Zorlu ya da rahat şartlarda her zaman bağlılığı ve çabalamasıyla öne çıkıyor.
"Sahibi dışında kimse Beyaz Diş'le boğuşamadı. Buna asla izin vermedi. Bütün vakarıyla durur, boğuşmaya yeltenen olursa uyarıcı bir hırlamayla ve yelesini kabartarak hiç de oyun havasında olmadığını gösterirdi. Sahibine kendisiyle boğuşma hakkını tanıması, herkese aynı özgürlüğü vereceği, isteyenin istediği yerde sevip okşayıp boğuşarak güzel vakit geçirebileceği herkesin malı bir köpek olduğu anlamına gelmiyordu. Onun kalbi tek kişiye aitti ve kendisini de, bu sevgisini de ucuzlatmayı reddediyordu."
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.