Hepimizin okuması gereken bir kitap…Kitapta sanırım beni en çok etkileyen şey toplum olarak insan olarak mış gibi bir sürü şey yapıyor olduğumuzu farketmek oldu…Etrafımızda sayısız örnek var bununla ilgili yapıyor-muş gibi yapan insanlar var…Yönetiyor-muş gibi görünen ama idarecilikten bir haber müdürler;öğretiyor-muş gibi yapan ama zil çalınca azıcık daha teneffüs yapayım zihniyetinde öğretmenler;Hastanın ameliyat anında içinde makas,pamuk unutan mış gibi doktorlar;temizlik yapıyor-muş gibi görünen temizlik görevlileri;annelik babalık yapıyor-muş gibi görünen ama özünde ihmalkar umursamaz anneler babalar…Bu kitabı okuduktan sonra bu farkındalıkla insanları daha iyi okuyabildiğimi farkettim…Kendime mış gibi yapıp yapmadığımı sordum bir iş yaparken…Bir gün yolda giderken bir kağıt toplayıcısı gördüm; arabasını çiçeklerle süslemiş,dilinde neşeli bir şarkı;yüzünde tarifsiz bir tebessüm…Mış gibi yapmıyordu işini severek yapıyordu…Keşke her birimiz o kağıt toplayıcısı kadar severek yapsak işimizi dedim kendime..Mış gibi olmaktan her anımızı kurtarabilsek…