.
“Kendi dünyamızın onayı ancak gidenin pişmanlıkla geri dönmesiyle mümkün."
( 
Ömer F. Oyal ; 
Bahara Bir Hediye ; 1000K’den)
.
Ömer F. Oyal ; Bahara Bir Hediye ; 1000K’den)
.·
35 Gösterim
4 Yorum
DÖNMEMEK… güzeldir ve kişiyi (en azından kendi içinde) güçlü ve özgüvenli, başarılı yapar ama ama ama “dönmemek” bir takıntıya, tabuya dönüşürse, bir kibre… işte o zaman kişi bunu (kendi dönüşünü) imkansız hale getirmek için (bilmeden, aklın ve nefsin oyunlarıyla) kendine ya da diğerine karşı bir sürü olumsuzluk, yıkım işine girişir ki, dönmek mümkün olmasın… Gemileri (korkunç bir şekilde) yakar yani… Ne için? Dönmemek için. Oldu mu şimdi? Kaş yapayım derken göz çıkarmak bu. Allah muhafaza. Her güzel şeyi güzel ve iyi, doğru yollardan başarmak gerekir; acılı ve zor da olsa ki acı ve zorluk bir işi kötü kılmaz, belki değerli kılar.
.
Pişmanlıkla olduğu kadar (tersi yönde farkındalıklarına rağmen) kendine, kendi duygularına yenilerek dönmek de benzer bir tesir yaratır… diye zannediyorum.
Şu alıntıdaki fikrin işaret ettiği şeyin bir sonucu olarak;
“Kalp, aklın en azılı muhalifidir. O ikisinin arasında kalmak ciğerini çürütür adamın."
( 
Kaan Murat Yanık ; 
Uzakların Şarkısı )
.
Kaan Murat Yanık ; Uzakların Şarkısı )
.Şurası bir gerçek ki, gidenin (pişmanlıkla) geri dönmesi diğerine bir onay kazandıracaktır. Bu büyük olasılıktır. Hele ki o kişi kendisi (kafası, kalbi, kişiliği) için bir onay arayışında ve ihtiyacında, eğiliminde birisi ise. 🤔
Diye düşündüm, düşünüyorum.
Sanmıyorum bu yargı cümlesindeki “ancak” sözcüğünün gerçeği yansıttığını… Bir de ZAMAN ve BİZ varız; kendimizi ve kendi dünyamızı doğrulamak için; ister giden olalım isterse bırakıp gidilen. Biz de ondan (gidensek kalandan& kalansak gidenden) gider, sadece kalan & giden pozisyonunda olmazsak, konumumuzun hakkını tam verirsek, kendimize yönelik bu doğrulamamız daha da hızlı ve kolay olur diye düşünüyorum.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.