Sonunda bu kitaba inceleme yazabiliyorum.. Açıkçası, benim için okunması biraz zor bir kitaptı, anlayarak okumaya çalıştığım için. Durup üzerine düşündüğüm, alıntılar yaptığım bir çok yer oldu. Çocuk ve çocukların hakları konusunda bence çoğu kitaptan çok daha farklı bir kitap, çocuklarla alakalı her şeyi kimseye aldırmadan bütün gerçekliğiyle ortaya koyduğunu düşünüyorum.
Daha 20 yaşında genç bir kadın olarak, kendim açısından çocukluğumla ilgili birçok şeyi anlamlandırmama yardımcı olduğumu, ve ebeveynlikle alakalı düşüncelerimi biraz daha şekillendirdiğini hissediyorum. Yine de özellikle ebeveyn olmak istersem bir gün, bu kitabı tekrar elime almam gerektiği kanısındayım. Ve ebeveyn olan, olmayı düşünen herkese tavsiye ederim. Tabii ki biraz dili sert bir kitap, aile, anne, baba gibi kavramların toplumdaki anlamlarını derinden sarsacak ifadelere sahip. O yüzden birçok insan bu kitabı okuduğunda yazarın aile kurumuna saldırdığını düşünebilir, ancak gerçekten kitabın neyden bahsettiğini kavrayabilen ve toplum baskısına biraz olsun yenilmemiş, ayakta kalmış kişiler bahsedilen şeyleri anlayacaktır diye düşünüyorum.
Sadece genel haliyle kitaptan bahsetmem gerekirse beni en çok rahatsız eden şey şuydu -ki bilmiyorum belki de bu tarz kitaplarda bu şekildedir- alıntılara haddinden çok yer verildiğini düşünüyorum. Özellikle aynı kişiden alıntılara. Sanki Alice Miller'ın kitapları ve oradaki fikirler üzerine bir kitap okuyormuşum gibi geldi bir süre sonra. Açıkçası, yazarın biraz daha fazla kendi düşüncelerinden bahsetmesini isterdim. Alice Miller'ın kitaplarını okumak isteseydim, onun kitaplarından alırdım, şahsen Nihan Kaya'nın özgün düşüncelerini okumak için aldığım bu kitap bu konuda beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
Bir de kitabın çok fazla "anne" kavramı üzerinden gittiğini düşünüyorum. Bu kavramla ilgili birçok kısma çok katılıyorum ancak çocuğun yaşamında 'baba' kavramının da çok önemli bir yere sahip olduğunu, kitapta gerektiği kadar üzerine gidilmediğini düşünüyorum
Kitap, 4 bölümden oluşuyor. İlk bölümde bahsedilen şeyler sanırım en çok ilgimi çeken şeylerdi, tabii ki katılmadığım birkaç düşünce vardı, özellikle ilk bölümün bir paragrafında ancak, benim için en verimli bölüm ilk bölümdü. "Çocukluk bir cehennemdir.", ve "İyi aile Yoktur" kısımları bütün kitabı özetleyen bir giriş niteliğinde. Daha sonra "Dokunulmayan bebeklerim hepsi ölür" diye yapılan çalışmalar üzerinden bebeklerin sevgi diye de bir temel ihtiyacı olduğu açıklanmış. Özellikle beğendiğim kısımlardan biri ise bunlsrdan biraz daha sonra gelen "Saygı İtaat Değildir" kısmıydı sanırım. Gerçekten her anne-babanın okuması gerek diye düşünüyorum. 2.bölümde yer alan "Ya başkaları, ya çocuğunuz!" kısmı da aynı şekilde. Bir doktor adayı olarak, 3.bölümdeki ilk kısım olan "Doğumhaneler, Anne ve bebeğin değil, doktorların iyiliği içindir" kısmını biraz daha araştırmak istiyorum, mesela alıntıların asaltılıp bu kısmın biraz daha açıklanması şahsen çok ilgimi çekerdi. Aynı şekilde 3.bölümde bulunan "Kurban bayramında çocuğu kurban etmek" kısmı da çok güzel hazırlanmış, ilgimi çeken bir bölüm oldu. Açıkçası 4.bölümde de ilgi çekici kısımlar vardı, ancak o kadar çok alıntı vardı ki kitabın sonuna doğru bunaldığımı hissettim.
Kitabın sonundaki "Doğmamış Çocuğa Mektup" kısmı çok tatlıydı, açıkçası bu mektubu annemin yazmış olmasını çok isterdim. Sevgili yazarımızın sözünü tutup tutmadığını da merak ediyorum açıkçası, umarım tutabilmiş ve en azından bir çocuk psikolojik olarak da sağlıklı bir şekilde büyümüştür.
Bu kitapla ilgili söyleyeceklerim şimdilik bu kadar... Okunmasını tavsiye ederim, kendinize ve ilerde doğacak çocuğunuza -tabii ki eğer bunu istiyorsanız- güzel bir yatırım olur.
·
47 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel bir inceleme olmuş,okuyacak olan arkadaşların mutlaka öncesinde bir göz atmasını tavsiye ederim❤️
