Romanının dışına çıktığım vakit samimiyet ararım ben.
Bir çay iç, diyecek kadar da doydum o samimiyete.
Hepsinde değil ama çoğu sayfada aynaya bakıyormuş hissi tattığım, içimde unuttuğum boşluklara oturan cümlelerin olduğu bir kitaptı. Kimi zaman yüzüme tokat gibi indi, kimi zamansa başımı usulca okşadı yazılar. Ben böyle kıvrak dil görmedim. Ha bir de, küfürü samimi gelen tek adam.