“Hikaye işte, hayatın hülasası.”Türk Edebiyatı
Yazarın ifadesiyle “hikaye ile roman arasında bir kitap” (s-17) olan eser küçük bir Anadolu kasabasının ve kasaba esnafının tanıtılmasıyla başlıyor.
Bahsi geçen kasabadan şehre giden tek araç 
Mavi Kuş ‘ün şoförünün ve yolcularının hikayeleri anlatılıyor teker teker. Yolcular içinde de yok yok; köylüden tutun da Amerikalı çifte, doktordan öğretmene, mahkumdan öğrenciye, avcıdan ağaya, mühendisten* kaçak yolcuya… birbirinden oldukça farklı bu yolcuların birbirinden farklı hayat hikayeleri paylaşılıyor okurla. Yani bir kez daha bizi bize anlatıyor Kutlu. Bir kez daha bizim yaralarımızı gözler önüne seriyor, bizim sevinçlerimizi, bizim dertlerimizi…
Çoğu eserinde olduğu gibi akıcı, duru bir dil kullanıyor. Birkaç defa tekrara düşülse de okuru kitaptan koparacak ölçüde olmuyor. Kitap bir film gibi gözünüzün önünde akıp gidiyor.
Hakim bakış açısıyla kaleme alınmış olması da ayrı bir tat veriyor. Yer yer okura seslenmesi, okurla konuşması biraz daha hikayeye katıyor sizi, kendinizi “hikayeden” saymanızı sağlıyor. Olanları dinleyen/ okuyan değil de “şahit olan” gibi hissettiriyor.
Sonu ise hiç beklenmedik şekilde oluyor. İster istemez bir “haydaa” dedirtiyor.
İlk olarak 2019 yolunda okuduğum Mavi Kuş’u bu sefer daha bi beğendim, hikayelerinden daha bi etkilendim. Daha çok yerin altını çizdim.
Naçizane tavsiyemdir efendim; okuyup okutalım.
Mavi Kuş ‘ün şoförünün ve yolcularının hikayeleri anlatılıyor teker teker. Yolcular içinde de yok yok; köylüden tutun da Amerikalı çifte, doktordan öğretmene, mahkumdan öğrenciye, avcıdan ağaya, mühendisten* kaçak yolcuya… birbirinden oldukça farklı bu yolcuların birbirinden farklı hayat hikayeleri paylaşılıyor okurla. Yani bir kez daha bizi bize anlatıyor Kutlu. Bir kez daha bizim yaralarımızı gözler önüne seriyor, bizim sevinçlerimizi, bizim dertlerimizi…
Çoğu eserinde olduğu gibi akıcı, duru bir dil kullanıyor. Birkaç defa tekrara düşülse de okuru kitaptan koparacak ölçüde olmuyor. Kitap bir film gibi gözünüzün önünde akıp gidiyor.
Hakim bakış açısıyla kaleme alınmış olması da ayrı bir tat veriyor. Yer yer okura seslenmesi, okurla konuşması biraz daha hikayeye katıyor sizi, kendinizi “hikayeden” saymanızı sağlıyor. Olanları dinleyen/ okuyan değil de “şahit olan” gibi hissettiriyor.
Sonu ise hiç beklenmedik şekilde oluyor. İster istemez bir “haydaa” dedirtiyor.
İlk olarak 2019 yolunda okuduğum Mavi Kuş’u bu sefer daha bi beğendim, hikayelerinden daha bi etkilendim. Daha çok yerin altını çizdim.
Naçizane tavsiyemdir efendim; okuyup okutalım.·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.