Uzun süredir bir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Çoğu yerinde sinirlendiğim, çoğu yerinde sayfaları ıslattığım, bana her duyguyu yaşatan bir kitap oldu Eylül. Kitapları yaşayarak okuyan bir insan olarak bu tarz duygu yüklü kitaplardan çok hoşlanıyorum.
Çok az konusundan bahsedecek olursam evli bir kadın olan Suat ve eşinin kuzeni olan Necip'le arasındaki yasak aşktan bahsediyor. Aslında tam da öyle söylenemez. Çünkü bu bildiğiniz yasak aşklara pek benzemiyor daha masum diyelim. Masum yasak aşk mı olur demeyin, olurmuş. Daha fazla söz etmiyorum okuyacak olanları rahatsız etmemek adına.
Kitabın çoğunu karakterlerin ruh halleri, çevre betimlemeleri oluşturuyor olaydan ziyade. Ama Mehmet Rauf bunu o kadar güzel yapmış ki sıkılmıyorsunuz. Kendi adıma karakterlerin çelişkili, kararsız, bunaltıcı ruh betimlemelerini okumaktan büyük keyif aldım. İlk psikolojik romanın hakkını vermiş olduğunu görüyoruz. Mehmet Rauf'tan bunun öncesinde sadece bir kitap okumuştum onu da beğenmekle beraber bunun yerini tutmayacağını belirteyim. Biraz iddialı olacak ama sanırım bu yıl hiçbir kitap bunun yerini tutmayacak.
Kitap için doğru kelime "eşsiz" olurdu benim için. Şu zamana kadar aşk temasında birçok kitap okudum, bunun gibisini okumadığımı söyleyebilirim. O kadar etkileyici, o kadar iyiydi ki... Söyleyecek söz bulamıyorum. Özellikle belli bir yerden sonra kafamda puanı bile belli olmuştu (on bile az bu kitaba). İnceleme yazmaya niyetim yoktu ama belki yıllar sonra baktığımda aynı düşüncelerde olup olmayacağımı merak ettiğim için bir yerde dursun istedim zira birden fazla okunmayı kesinlikle hak ediyor.
Duygularımı tam olarak yansıttığımı hissetmesem de olduğu kadar diyerek sonlandırıyorum, umarım sevmişsinizdir <3
·
320 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.