Hastalık geldiği an Hastalar Risalesi okumanın kapısı sonuna kadar açılıyor. Müthiş bir ders. İçtiğim ilaçlardan daha iyi geldiğine yemin edebilirim.
Çünkü şunu hatırlıyorum:
Cihan dolu bela başında varken, ne bağırırsın küçük bir beladan, gel tevekkül kıl!
Tevekkül ile bela yüzünde gül, tâ o da gülsün. O güldükçe küçülür, eder tebeddül.
İnsan denen makinanın programında acziyetini anlamak için hastalık dercedilmiş. İşin en ilginç ya da bize farklı gelen yanı da hastalığın ne zaman geleceğini bilmiyor oluşumuz. Bir şekilde geliyor işte. Sebepler sahte. Tıpkı ölümün gizi gibi. Bilseydik ne olurdu kısmına hiç girmiyorum. Şükür fabrikası oldum mu bilmiyorum ama bu hastalık beni ömrü hayatımda yaşamadığım bir hale soktu. Sesim yok. Çok acayip bir şey. Nefes alamıyorum peşpeşe. Öksürükten uyku uyuyamıyorum ama vallahi hiç de şikayet edesim gelmiyor. Kutsal topraklardan getirdim elhamdülillah.
Cenab-ı Hak hadsiz kudret ve nihayetsiz rahmetini göstermek için insanda hadsiz bir acz, nihayetsiz bir fakr derceylemiştir. Hem hadsiz nukuş-u esmasını göstermek için insanı öyle bir surette halketmiş ki, hadsiz cihetlerle elemler aldığı gibi, hadsiz cihetlerle de lezzetler alabilir bir makine hükmünde yaratmış. Ve o makine-i insaniyede yüzer âlet var. Herbirinin elemi ayrı, lezzeti ayrı, vazifesi ayrı, mükâfatı ayrıdır. Âdeta insan-ı ekber olan âlemde tecelli eden bütün esma-i İlahiye, bir âlem-i asgar olan insanda dahi o esmanın umumiyetle cilveleri var. Bunda sıhhat ve âfiyet ve lezaiz gibi nâfi' emirler, nasıl şükrü dedirtir, o makineyi çok cihetlerle vazifelerine sevkeder. İnsan da bir şükür fabrikası gibi olur. Öyle de: Musibetlerle, hastalıklarla, âlâm ile, sair müheyyic ve muharrik ârızalar ile o makinenin diğer çarklarını harekete getirir, tehyic eder.
Hastalar - 60
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.