Bu kitabı serinin bir önceki kitap olan Tutunamayanları bitirdiğim an başladım ve mantık aynı aslında oğuz atay anlaşılması zor bir kişilik olduğunu burdada belli etmiş burdada gördüğümüz üzere Tutunamayanlarla hemen hemen aynı izler var toplumla uyuşamama burjuvazi kesimi eleştirme vesaire ve melankoliği
ve dramıda aynı şekil içten içten bize aşılıyor benim en çok sevdiğim kitaplardan birisi oldu ben bu kitabı kendimden bir parça olarak benimsedim ve o şekilde okudum cümleleri kelimeleri sözleri her satırına hayran kaldım ve bir çok alıntıyıda burda paylaştım kitapda çizdiğim yerler bir hayli var belki bu çok güzel olduğundan belki bana hitap ettiğinden belki de cidden aynı hisleri paylaştığımızdan dolayıdır bilmiyorum ama Oğuz Atay yine bu kitapda da bizi kendine hayran etmeye devam etti.