BİR KATİL OLARAK KENDİNİ NASIL HİSSEDİYORSUN?Savaş
Depremden 20 dk önce canım bir kitaba dokunmak istedi: Kapıların Dışında...
Daha önce okumuştum, bittiğinde bı şeyler yazmak istemiştim lakin kelimelerim yetersiz kalmıştı. Ama bugün bı şeyler yazma mecburiyeti hissettim.
Ülkenin başına gelen bir dram: savaş...
Ve sonrası ülkede ;alışmışlık, normallik.
Tıpkı bundan 1 ay sonra olacak vaziyetimiz gibi.
Vicadan sahibi biri: Beckmann
Ülkesi için savaşa giden ve ülkesine döndüğünde evini, ailesini, Tanrı'sını ve umudunu kaybeden bir insan.
Bir kırıntı umut için kapı kapı gezen ve aradığını bulamayan bir insan.
Şu an ki depremle farklı olan: bir olay ama sonuçlar kardeş, ülkeler farklı ama hissler kardeş; evler boş mezarlar dolu. Bedenlerlerin her hücresinde çaresizlik hükümdarlık kurmuş. Ve yine: UMUT AÇLIĞI...
“Sessizliğin dehşetini duymuyor musun?” (s.45) Depremden 20 dk önce paylaştığım alıntı. Duymuyormuşuz demek: Ülkece...
“Binbaşı? 14 Şubat'ı? Gorodok'ta. 42 dereceydi soğuk. Hani siz bizim sipere gelmiştiniz de Binbaşım “Beckmann Çavuş!” demiştiniz. “Buyur komutanım!” diye seslenmiştim. Sonra siz demiştiniz ki...soluğunuz donuyor, kürklü yakanızda kırağı olup kalıyordu, çok iyi hatırlıyorum, çünkü çok güzel bir kürk yakanız vardı...” (s.60)
Şu an depremin altında insanlar donuyor ve kürklü yakalılar tahtlarından Çavuşlarına moral(!) veriyor.
“Ya, değil mi Binbaşım, ne çirkin görünüş! Sularda şişmiş, beyaz, yumuşak cesetler günümüz için ne çirkin görünüş! Bunların katili de sizsiniz Binbaşım siz! Bari katilliğe dayanabiliyorsunuz, Binbaşım? Bir katil olarak kendinizi nasıl hissediyorsunuz, Binbaşım? ”(s.103)
BİR KATİL OLARAK KENDİNİ NASIL HİSSEDİYORSUN?
··
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.