Şimdi anladık mı aslında evimizin çok küçük olmadığını, yada çok soğuk olmadığını, yattığımız yatağın, üstümüzdeki yorganın markasının çokta önemli olmadığını, yada yediğimiz yemeğin tuzunun salçasının etinin sebzesinin az yada çok olmasının çok önemli olmadığını, ballandıra ballandıra anlattığınız telefonunuzun, arabanızın markasının, yazlığınızın, zenginliğinizin çok önemli olmadığını, yada milyonlarca liraya aldığımız konutun belkide mezarımız olabileceğini, üstünüzdeki montun, ayağınız üşümesin diye bir köşede duran battaniyenin kıymetini, sıcak bir çayın, çorbanın ekmeğin nasılda kıymetli olduğunu, yada kalbini kırdığınız bir insanın gönlünü almaya vaktiniz olamayacağını,nerede nasıl yattığınızın değilde, nerede nasıl, yada ne halde uyanacağınızı, yada uyanamayacağınızı, zenginliğin, malın mülkün makamın emanet olup İNSANLIĞIN kalıcı ve gerekli olduğunu..
13 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Daha çok şey söylenirdi insanlık hakkında. Ne zaman ki insanlık paylaşmayı bıraktı ben dedi o zaman unuttu komşusunun aç yattığını, ne zaman ki insanlık manayı bırakıp maddeye yöneldi o zaman yitirdi yolunu. Yüreğinize sağlık şu kısacık hayatın aslında nasıl yaşanması gerektiğini o kadar güzel özetlemişsiniz ki.
Gökyüzüne bakıp evrende insanın kum tanesi küçücük olduğu söylenirdi şimdi enkaza bakıp aynisini söylüyoruz.. çok acı akillandik mi sanmam..
Reklam
Saydığınız her şey de önemsiz değil tam tersine yaşamın gerektirdiği önemde. Böyle hazırlıksız beklenilip, bilinen felaketlere bakıp her şeyi önemsizleştirirsek daha sefil bir yaşamdan başka bir şeyimiz olmaz.