Celal Bey Moda burnu taraflarından geçerken bir evden ağlama sesleri işitti. Birdenbire durarak:
- Bu evde ağlıyorlar... Demek ki Dilber burada..." dedi.
Gidip evin kapısını çaldı.
Kapıyı açan yaşlı bir kadına:
- Yukarıda ağlayan kim? Diye sorunca kadın, eve her zaman gelen konuklardan olduğunu sanarak:
- Ah, sorma! Efendi vefat etti, yanıtını verdiği sırada, cenaze için gelenlere:
- Bırakın şu biçareyi! Asıl ölen benim. Beni defnedin, diyordu.
***
-Merhametli Cevherciğim! Ah niçin kendini bu hale koydun? Ben sana ne yaptım ki benim yolumda hayatını feda ettin.
Cevher, sonsuz bir sessizliğe teslim olmaya başlamış bir sesle:
- Çünkü seni seviyordum... Zararı yok... İlk gördüğüm zaman senin gözlerin kalbime öldürücü yaralar açmıştı... Zaten yaşamazdım...
Bir inceleme yazıp düşüncelerimi belirtmekten ziyade kitapta beni en çok etkileyen bu iki alıntıyı paylaşmak istedim. :)
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.